Dziś jest:
Sobota, 10 grudzień 2016

Stonehenge nie jest stertą przypadkowo ustawionych kamieni. To idealne narzędzie do precyzyjnego ustalania dat kolejnych zaćmień Słońca i Księżyca.
/brytyjski astronom Gerald Hawkins/

Komentarze: 17
Wyświetleń: 33101x | Ocen: 3

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5




Pon, 18 paź 2010 07:40   
Autor: Andrzej Kotowiecki, źródło: FN   

Czy w przeszłości na naszej planecie doszło do „Gwiezdnych Wojen”?

Autor poniższego tekstu jest nam dobrze znany i od lat zajmuje się sprawą „tektytów”, które skłaniają do zadania kilku ważnych pytań. Ten tekst jest skrótem potężnego opracowania zrobionym specjalnie dla serwisu FN. Pełny tekst jest w naszym archiwum. Skłania on do refleksji, że Erich von Daniken ma absolutnie rację, że kiedyś na naszej planecie dochodziło do rzeczy związanych z pobytem zaawansowanych cywilizacji technicznych.

Andrzej KOTOWIECKI: Szklane meteoryty – tektyty.

Relikty gwiezdnych wojen.

 

1/ Historia odkrycia tektytów

 

        Wielka zagadka pojawiła się po opublikowaniu w roku 1900 w roczniku Cesarsko-Królewskiego Państwowego Urzędu Geologicznego we Wiedniu  pracy F. E. Suessa „0 pochodzeniu mołdawitów i szkieł pokrewnych”. 

 

F.E. Suess napisał w swej pracy: „Kierując się właściwościami ciał, które w przeciwieństwie do pozostałych meteorytów stanowią uprzednio całkowicie stopioną, a później zakrzepłą masę, nadałem całej tej grupie wspólną nazwę tektytów”. W języku greckim tektos znaczy stopiony. Tak więc 100 lat temu wysunięta została teoria o pozaziemskim pochodzeniu tektytów i zaliczenie tej grupy do meteorytów.  

 

Jedyny zarejestrowany w czasach nowożytnych upadek meteorytu szklanego nastąpił w dniu 17 maja 1855roku w pobliżu miejscowości Jigaste na południu Estonii, spadł po głośnej detonacji. Dopiero profesor John A.O'Keefe 100 lat później zaliczył ten meteoryt do tektytów, gdyż ówcześni badacze doszli do wniosku, że musi on pochodzić z Ziemi. 

 

Mołdawity znane były od 1787r. i używane często do wyrobu biżuterii.

 

Australity znane były tubylcom i były używane do wyrobu przedmiotów kultu religijnego.

 

W roku 1930 znaleziono setki okazów tektytów na terenie Indochin.

 

Pierwsze tektyty na Jawie odkryto w 1907r. a na wyspie Bilitan wcześniej, bo w roku 1879. Tektyty na Filipinach i Jawie były znane ludom prehistorycznym. Na wyspie Rizal odkryto je w roku 1926.

 

W pobliżu miejscowości Ahakoumoekrou na Wybrzeżu Kości Słoniowej znaleziono je przy wydobywaniu złota. Karol R.Darwin opisał tektyty australijskie jako pierwszy i dla uczczenia jego pamięci nazwano jego imieniem w 1910r. odkryte w zachodniej Tasmanii - Szkło Darwina.

 

Szkło Pustyni Libijskiej zostało po raz pierwszy odkryte i opisane przez Patricka Claytona w grudniu 1932r. Kilkadziesiąt lat temu odkryto w Kazachstanie tektyty Irgizyty o odcieniu niebieskim. Natomiast w Kolumbii odkryto szkliwo w kolorze zielonym i brązowym - Kolumbity, które nie wszyscy naukowcy zaliczają do tektytów. Znajduje się je w kopalniach wydobywających emeraldy.

 

W roku 1991 tybetańskie tektyty zostały „odkryte" dla Zachodu, odkryto je w korycie wyschniętej rzeki i są wydobywane przez Draknów, szczep nomadów żyjący w Chang Tang, płaskowyżu w środkowym i północnym Tybecie, w pobliżu jeziora Motsobuhna. W przeszłości były bardzo wysoko cenione przez miejscowych i zostały uznane jako „dar niebios”, są one uważane za talizmany o ogromnej mocy.

 

2/ Pochodzenie tektytów

 

        Teorii pochodzenia i powstania tektytów zostało wysuniętych dużo, między innymi takie jak poniżej:

1.  odpadami prehistorycznego przemysłu szklarskiego,

2.  kamieniami stopionymi w wyniku pożaru lasu,

3.  deszczem meteorytów szklanych,

4.  stopionymi resztkami meteorytów kamiennych,

5.  materiałem wyrzuconym z wulkanów księżycowych,

6.  kamieniami stopionymi i wyrzuconymi w kierunku Ziemi przez meteoryt spadły na powierzchni księżyca,

7.  kamieniami stopionymi i rozrzuconymi przy upadku komety na  Ziemię,

8.  kamieniami stopionymi przy upadku meteorytu na Ziemię i wyrzuconymi na dużą wysokość, a następnie ponownie spadłymi na Ziemię.

 

        „Chryzolity” z Tyna nad Wełtawą po raz pierwszy bo w roku 1787 badał profesor Uniwersytetu w Pradze Joseph Mayer i zaliczył je do „Lapis obsidianus” – szkliw wulkanicznych.

 

Joseph Mayer w swoich badaniach zaznaczył, że zachowują się one odmiennie przy topnieniu.

 

Johann Thadoläus Lindaker niedługo potem uznał, że Moldawity  ( rzeka Wełtawa po niemiecku to Moldawa ) są odpadami z hut szkła – prehistorycznego przemysłu szklarskiego. Powyższe teorie przetrwały ok. 100 lat chociaż w międzyczasie Martin Klaproth w roku 1816 na podstawie badań fizycznych ciężaru właściwego oraz składu chemicznego doszedł do wniosku że Mołdawity są jakąś odrębną substancją.

 

Natomiast Georg Ernst Abbe i Otto Schott próbowali otrzymać takie „chryzolity” w warunkach laboratoryjnych i doszli do wniosku iż nie można ich otrzymać w sposób sztuczny.

Dopiero obfity zasób pojedynczych obserwacji oraz znalezienie podobnych utworów na Morawach a także obserwacje zebrane i przeprowadzone przez Karola Darwina w czasie podróży dookoła świata na statku badawczym „Beagle” w latach 1832-1837, w czasie której opisał i nadał nazwę tektytom australijskim, dały podstawy do wysunięcia następnych teorii.

 

W roku 1900 słynny geolog austriacki Eduard Suess nadał im wspólną nazwę tektytów i wysunął teorię o kosmicznym pochodzeniu tych ciał. Przez następnych kilkadziesiąt lat jednak nauka nie potrafi uporać się z pochodzeniem tektytów.

 

3/ Główne teorie pochodzenia tektytów

 

         Większość badaczy jest zgodnych, co do tego, iż tektyty powstały albo na Ziemi, albo na Księżycu i wykluczają ich pochodzenie z innych ciał Układu Słonecznego. Jeżeli chodzi o pochodzenie księżycowe, to najważniejszymi teoriami są, iż tektyty pochodzą z wulkanów księżycowych lub też w wyniku uderzenia meteorytu o Księżyc, przy czym wyrzucony materiał dotarł do Ziemi.

 

Zwolennikiem teorii „Księżycowego pochodzenia tektytów" jest prof. John A. O'Keefe. Dalszymi ziemskimi teoriami są, iż tektyty pochodzą z ziemskich wulkanów lub też od uderzenia meteorytów w Ziemię. Bardzo łatwo odrzucić teorię uderzenia meteorytów w Księżyc, gdyż w wyniku stopienia skał pokrywających powierzchnię Księżyca nie otrzymamy szkliwa o składzie tektytów.

 

Prędkość początkowa materii wyrzucanej przez ziemskie wulkany nie przekracza 700m/sek. czyli za mało, aby porozrzucać tektyty na ogromnym obszarze np. Australii (musiałaby być 10 razy większa  prędkość początkowa).

 

Tak więc pozostają dwie teorie i możliwości, iż tektyty pochodzą:

1.   z wulkanów księżycowych,

2.   z wielkich kraterów meteorytowych na Ziemi.

 

Jeżeli chodzi o pierwszą teorię, to aby ją przyjąć trzeba przede wszystkim stwierdzić, że wulkany istnieją na Księżycu lecz nie mogą to być wulkany typu ziemskiego, gdzie gazem wyrzucającym jest para wodna, gdyż prędkość początkowa byłaby za niska. Jeżeli gazem wyrzucającym jest wodór to fragmenty skalne mogą uzyskać prędkość ponad 2,4km/sek. – a to wystarczy na opuszczenie Księżyca. Detektory umieszczone na statkach Apollo15 i 16 stwierdziły występowanie radonu w kraterze Arystarch.

 

Występowanie radonu na Ziemi jest związane z wulkanizmem. Niemniej jednak obserwacje te są poddane w wątpliwość, chociaż w rejonie tego krateru zauważono „pojaśnienia”. Najwięcej zwolenników posiada teoria zakładająca, że uderzenie dużego meteorytu w Ziemię spowodowało stopienie skał i wyrzucenie ich w powietrze na dość dużą odległość.

 

Stwierdzono przy tym, że Wełtawity mają taki sam wiek (14,8 mln lat) jak krater meteorytowy Ries na południu Niemiec, a Iworyty taki sam wiek ( 1,2mln lat ) jak i krater meteorytowy Bosumtwi w Ghanie. Jednak tylko wiek kraterów jest zbieżny z wiekiem tektytów, ale innych zgodności nie znaleziono - szkliwo znalezione w samym kraterze Ries (średnica 25km) zawiera wielokrotnie więcej wody i różni się składem chemicznym od Wełtawitów.

 

 

 

4/ Występowanie tektytów

 

         Tektyty występują w kilku miejscach na Ziemi. Najstarszymi, bo liczącymi ok.35mln lat są  Bediazyty występujące w Teksasie i Georgianity w Georgii w USA  ( odkryte na Haiti szkliwo sprzed 65mln lat nie zostało jeszcze uznane za tektyty).

 

Na pograniczu Egiptu i Libii występuje liczące ok.28mln lat Szkło Pustyni Libijskiej w kolorach od żółtego, miodowego przez przeźroczyste i ciemne.

Szkło Pustyni Libijskiej jest niezwykłym fenomenem natury. Szkło to zawiera bardzo małą ilość pęcherzyków powietrza.

 

Do wyprodukowania takiego szkła jest potrzebna temperatura wytopu wyższa od 1750 ºC i na przykład dla kulki szkła o takim składzie i o średnicy 3cm wymagany jest czas wytopu ok.50 dni aby usunąć z niej wszystkie pęcherzyki powietrza większe od 2mm średnicy! Do chwili obecnej nie ma hipotezy, która podałaby okoliczności powstania tego szkła na Pustyni Libijskiej.

 Szacuje się, iż obecnie całkowita masa szkła libijskiego mimo erozji wynosi ok.1,4 x 10³ ton i pierwotnie była 10tys. razy większa. Niewątpliwym jest, że szkło takie występuje tylko w jednym miejscu na Ziemi.

W Czechach na zachód od Brna i Budziejowic występują Mołdawity  (Wełtawity), których wiek określa się na ok.15mln lat, są w kolorze zielonym (tzw. butelkowym). Przy czym różnią się one kolorem i nieznacznie składem. Te z Czech są jaśniejsze i przezroczyste, a te z Moraw ciemniejsze i przeważnie większe.

 

Na Wybrzeżu Kości Słoniowej w Afryce występują Iworyty, których wiek określa się na 1,2mln lat (dotychczas znaleziono tylko ponad 200szt.). Dalsze poszukiwania są utrudnione, ponieważ występowały w kopalniach złota, które już nie są eksploatowane, a znajdują się na terenach niedostępnych w dżungli.

 

Tektyty tybetańskie są jeszcze bardzo mało znane. Z opowieści pierwszego handlarza, który je dostarczył do USA wiadomo, że pochodzą one z koryta wyschniętej rzeki i zostały zebrane przez Drokmów – lud żyjący w pobliży jeziora Motsobuhna na płaskowyżu Chang Tang Większość tektytów jest ciemnoszara lub czarna. Tybetanity są prześwitujące tylko w pewnym stopniu.

 

W świetle odbitym są czarne, ale pod światłem są prześwitujące i podobne do bardzo ciemnego kwarcu dymnego (morion) o oliwkowo zielonym odcieniu. Tektyty te są przeważnie małe (poniżej 100gramów), a duży procent okazów poniżej 10 gramów.

 

W Azji tektyty występują od Chin i Tybetu, aż po Indochiny, Filipiny, Jawę, Australię i Tasmanię. Obejmują obszar ponad 8.000km², są w kolorze ciemnym, ich wiek określany jest na ok.700tys.lat.

 

Tektyty w Azji i Australii są bardzo zróżnicowane kształtami. Najcenniejszymi i najbardziej poszukiwanymi są Australity w kształcie owalnym i okrągłym tzw. guziki. Ich ceny kształtują się od kilku do kilkuset dolarów za sztukę. Tektyty z Indochin , np. z Tajlandii są w cenie już od 30 centów za gram. W mniejszej ilości znajdowane są na terenie Kambodży, Wietnamu, Laosu i północnych Chin jak również  Jawy, Filipin, Wyspy Billiton (pomiędzy Sumatrą i Borneo-tzw strzępiaste) oraz Malajskie.

 

Natomiast w Kazachstanie występują bardzo małe tektyty tzw. Irgizyty w kolorze ciemnym do granatowego i niebieskiego. Irgizyty są poszukiwane.

Na terenie Ameryki Południowej w Kolumbii znaleziono szkło koloru zielonego i jasnobrązowego , które większość naukowców nie zalicza do tektytów   ( jak również Szkła Pustyni Libijskiej i Szkła Darwina ). Kolumbity są jeszcze mało znane, lecz już docenione na rynkach kolekcjonerskich.

 

Krater Darwina, gdzie występuje to szkło jest położony 26 km na południe, od Queenstown (145°40’E i 42°18’S).

 

5/ Kształty tektytów, kolor, waga, skład chemiczny i właściwości fizyczne

 

      Tektyty można podzielić na różnego typu kształty, takie jak: kula (a), hantle (b), dyski (c), łzy (d), miski (e), bumerangi (f), owale (g), guziki (h), wydłużone i soczewkowate. 

 

1. Kształt jest uzależniony prawdopodobnie od szybkości upadku i  jest rzeczywiście taki, jaki  przybrałaby kropla rzadkiej masy  szklanej pod wpływem pędu powietrza, powstającego w czasie jej spadku na Ziemię.

2. Ma kształt kropel spadającej wody, która ulega rozpadowi na małe krople, kuliste, podłużne, zgrubiałe u końców zorientowane wzdłuż linii pędowych

  3. Najpiękniejszym wytworem są  „guziki" - ich przekrój wykazuje wyraźnie, jak kulka szkliwa przy zetknięciu z atmosferą Ziemi uległa zmiękczeniu, a następnie stopieniu od przodu ku tyłowi.

 

W większości tektyty są ciemne - czarne, brązowe czy też zielone (szkło butelkowe), albo też jak Szkło Pustyni Libijskiej koloru żółtego, miodowego i jasnozielonego.

Kolor tektytów jest uzależniony od składu chemicznego np. mołdawity zawierają więcej potasu i są zielone, bediazyty z Texasu zawierają bardzo mało magnezu i są ciemne.

 

Tektyty posiadają w składzie chemicznym głównie Si02 (od 70 - 80%) i tlenku glinu AL203 (11 - 15%), mikroskopijnych cząsteczek żelazoniklu oraz zmiennych ilości magnezu, tytanu, baru, chromu, potasu, sodu i niektórych innych pierwiastków.

 

W przeciwieństwie np. do „ziemskiego" obsydianu, który zawiera 1% wody, tektyty są bardzo suche, zawierają poniżej 0,005% wody. Tektyty czasem zawierają we wnętrzu pęcherzyki powietrza lub puste miejsca tzw. kawerny.

 

Tektyty posiadają twardość 6-7 w skali Moksa i współczynnik załamania 1,48 -1,52. Szkło wykonane przez człowieka, a także obsydian mają twardość 5 do 5,5, a szkło współczynnik załamania 1,5 lub wyższy.

 

Różnią się one więc od wszystkich znanych rodzajów szkła zarówno naturalnego, jak  i sztucznego. Ich kształt i wygląd powierzchni wyraźnie sugerują, że ukształtowały się one w stanie częściowo stopionym, podczas przelotu przez atmosferę z wyjątkowo dużą prędkością.

 

6/ Wątpliwości wobec teorii pochodzenia

 

        Chyląc czoło przed specjalistami w dziedzinie badania meteorytów i tektytów nasuwają się następujące wątpliwości:

 

1.     Uczeni wykluczyli i nie udowodnili pochodzenia wulkanicznego tektytów.

 

2.     Tektyty na Ziemi występują tylko pomiędzy 50°S i 50°N  szerokości geograficznej - dlaczego?

 

3.     Tektyty są tak dobrej jakości  „szkłem”,  że nie mogą być produktem nagłego wysokiego ciśnienia i temperatury powstałego od uderzenia meteorytów – argumentem jest szkło - tzw. trynityty powstałe w trakcie przeprowadzonych testów wybuchu bomby atomowej.  Powstaje szkliwo brudne i nieprzeźroczyste.

 

4.     Znane są tylko tektyty powstałe w Erze Kenozoicznej w przedziale pomiędzy 35mln lat a 700tys.lat i tylko w kilku miejscach na Ziemi. (Okres ten może być przesunięty do 65mln lat po zbadaniu szkliwa  „mikrotektytów” z Haiti ).

 

5.    Tektyty przebywały w przestrzeni Kosmicznej jako pojedyncze ciała od kilku tysięcy lat, jak wykazały pomiary metodą   potasowo - argonową.

 

6.     Area występowania Szkła Pustyni Libijskiej jest o wiele większa, obejmuje od 25°02'N do 26°13'N oraz 25°24'E do 25°55'E, niż area występowania Mołdawitów, przy czym nie występują w pobliżu niej wulkany czy też kratery meteorytowe.

 

7.     Ślady na tektytach oraz ich występowanie świadczy o tym, że dostały się one do atmosfery Ziemi z ogromną szybkością i pod kątem do horyzontu ok.30°.

 

8.     W tektytach zostały znalezione sferule zawierające Fe i Ni nie mniej jednak Ganapathy i Larimer wykazują, że kuleczki żelaza  z niklem nie są meteorytami.

 

9.     Jeżeli nawet założyć, iż tektyty są pochodzenia ziemskiego, to dlaczego się tak różnią pomiędzy sobą?

 

10.   Na Księżycu został znaleziony szklisty materiał, lecz tylko zbliżony do tektytów – próbka Nr 14425 - 8mm szklista kulka Ni-Fe.

 

11.   Gdzie są kratery uderzeniowe, które wyprodukowały ogromne ilości tektytów w Azji Południowo-Wschodniej i Australii 700tys.lat temu?

 

12.   Najpoważniejszy argument przeciwko ziemskiemu pochodzeniu tektytów pochodzi od inżynierów przemysłu szklarskiego, dla których nie jest dotąd znany sposób zyskiwania takiej dobrej  jakości szkła w tak krótkim czasie, jak to przewidują teorie uderzeniowe.

 

7/ Gdzie są tektyty lub meteoryty z ponad 150 kraterów uderzeniowych?

 

         Na Ziemi zostało odkrytych ponad 150 kraterów uderzeniowych powstałych w różnych okresach historii. Kratery ulegają szybkiej erozji, dlatego te najstarsze zachowały się w najbardziej stabilnych tektonicznie i klimatycznie regionach.

 

Co roku jest odkrywanych następne kilka kraterów. Mimo wszystko zachodzi pytanie - to dlaczego tektyty nie są tak popularne w różnych regionach kuli ziemskiej, a znanych jest tylko kilka rodzajów tektytów, w kilku miejscach. Przecież gdyby teoria uderzeniowa, która jest akceptowana przez większość świata naukowego była do przyjęcia, to dlaczego jest tak a nie inaczej. Wydaje mi się, że świat nauki nie chce wysuwać śmiałych teorii powstania tektytów.

 Tak jak przy większości kraterów uderzeniowych nie znajduje się tektytów, tak przy wielu kraterach brak jest meteorytów lub też materiału zbliżonego do meteorytów.

Czy kratery na Ziemi muszą świadczyć tylko o uderzeniach ciał kosmicznych naturalnych, a dlaczego nie np. sztucznych? 

 

Przecież najstarsze źródła pisane, te z Indii i Tybetu opowiadają nam o ogromnych wojnach, w których używana była broń jądrowa.

 Można znaleźć opisy najprzeróżniejszych konstrukcji kosmicznych, od satelitów do ogromnych, wielokilometrowych, gigantycznych miast, z których pochodziły te istoty oraz ludzie, gdzie zgromadzona była żywność i woda, wszelkie wygody oraz straszliwa broń i amunicja. Jedno z tych miast, które obracały się wokół własnej osi nazywało się Hiranjapma, co oznaczało miasto ze złota. Zbudował to miasto Brahma.

 

W księdze Wanaparwan występują jeszcze inne miasta kosmiczne obracające się wokół własnej osi, a to: Waihajori, Gagankora i Kekara.

 

rysunek NASA przedstawiający przyszłe kosmiczne stacje orbitalne

 

Wg. Rygwedy 1.164 - 11  do - 14 :

 

11.  Niezniszczalne  koło Ładu o dwunastu szprychach obraca się nieustannie wokół nieba. Na nim stanęli parami synowie , o Agni, siedem setek i dwudziestu.

12.  Ojca o pięciu stopach, w dwudziestu postaciach zwą posiadaczem obfitości w górnej części nieba. Inni zaś zwą [go] dalekowzrocznym, umieszczonym w dolnym [niebie],

13.  Na owym obracającym się kole o pięciu szprychach opierają się wszystkie istoty. Jego oś nie rozgrzewa się, [choć] bardzo obciążona, i piasta nigdy się nie skruszy.

14.  Niezniszczalne koło obraca się z obręczą, ciągnie [go]  dziesięć zaprzężonych do wyciągniętego [dyszla]. Oko słońca przestworem idzie otoczone, w nim [są] umieszczone wszystkie istoty.

    

Czy nasi współcześni naukowcy nie widzą pozostałości tych wojen, pozostałości namacalnych, takich które można wziąć do ręki i zbadać lub zobaczyć np. kratery.

 

Czy nie ma nikogo, kto odważyłby się tak powiedzieć i nie „ośmieszyć się" przed światem nauki. Czy tektyty nie są tym namacalnym przykładem? Przecież krzem jest jednym z najlepszych półprzewodników do budowy części elektronicznych  m.in. komputerów.

 

Czy zbudowanie miasta kosmicznego może być zrobione głównie z tego składnika, tj. krzemu, tak aby było funkcjonalne do życia, a jednocześnie zawierało wszystkie myśli techniczne?

 

Dlaczego nie znaleziono do chwili obecnej tektytów np. o wadze kilkuset kilogramów, a tylko kilkudziesięciu, ponieważ przy teorii uderzeniowej bliżej krateru powinny być większe kawałki a nie tak małe. To tak jakby w przestrzeni Kosmicznej rozpadła się od wybuchu i wysokiej temperatury szyba samochodowa w  „drobny mak”  i przybrała pod wpływem ponownej wysokiej temperatury, przy przelocie przez atmosferę obecny kształt.

 

Wydaje mi się, że historię człowieka należy cofnąć co najmniej o kilka milionów lat, a może i więcej. Należy wreszcie na wiele znalezisk na Ziemi popatrzeć inaczej, powiązać je z historią człowieka, z legendami, z opisami utrwalonymi w starożytnych świętych pismach. Nauka nie powinna trzymać się reguł ustalonych wiele dziesiątków lat temu, powinna się zmieniać i przeobrażać, tak jak następują przeobrażenia cywilizacyjne.

 

        Heinrich Schliemann (1822 – 1890) od młodzieńczych lat wierzył, iż odnajdzie Troję opierając się na eposie Homera i tak też się stało. Po latach podróży i pracy teksty Iliady i Odyseji stały się dla Schliemanna zrozumiałe i doprowadziły do wielkiego odkrycia. Wydaje mi się, że tak jak on musimy pozbyć się reguł i zasad , iż stworzyliśmy takie a nie inne technologie to też obiekty latające muszą być zbudowane tak samo z takich samych materiałów lub też podobnych. Te stereotypy myślenia cofają nas, boimy się myśleć inaczej niż  „inni” , czy też boimy się wysuwać zbyt śmiałe teorie aby nie ośmieszyć się, gdyż większość myśli inaczej.

 

Wydaje mi się, że potwierdzeniem mojej teorii o pochodzeniu tektytów są występujące w kraterze uderzeniowym Zhamanshin w Kazachstanie tektyty różnowiekowe , a to 0,7; 1,2 ; 5,2 mln lat  podczas gdy krater został utworzony tylko 10 000 lat temu.  Wydaje się dla mnie oczywiste i wielce prawdopodobne , że sam statek kosmiczny zbudowany został około 5,2 mln lat temu i był modernizowany dwukrotnie to jest 1,2 oraz 0,7 mln lat temu. Katastrofa natomiast nastąpiła około 10 000 lat temu.

 

Wydaje mi się, iż przyszłe szczegółowe badania tego krateru powinny przynieść więcej odkryć, gdyż po pierwsze katastrofa ta „ nie była tak dawno ” , a po drugie powinny zachować się z tej katastrofy artefakty. Chyba że zostały zabrane przez ekipy poszukiwawcze.

 W roku 1973 została wydana w Indiach książka dotycząca zagadki lotów kosmicznych w starożytnych Indiach. Książka ta została wydana w oparciu o rękopis liczący sobie ponad 350 lat a zatytułowany VAIMANIKA SASTRA, który został  odnaleziony w 1918r. w bibliotece Barada Royal Sanskrit w Majsur w Indiach. Pierwszą informację o odkryciu przekazano mediom w roku 1952. Tekst ten liczący sobie 6000 ręcznie pisanych linijek opowiada o prehistorycznym lotnictwie. W roku 1973 ukazał się angielski przekład VYMAANIKA – SHAASTRA OR SCIENCE OF AERONAUTICS.

Książka ta została wydana przez profesora G.R. JOSYERA i jego współpracowników. Tekst ten opisuje aparaty latające typu : „ wimana , rukma, sumdra i szokuna ”. Tytuły poszczególnych rozdziałów brzmią intrygująco: korytarze powietrzne, elementy maszyny, skafandry, posiłki, o materiałach, punkt topnienia, lustra, moc, maszyny, różne typy samolotów. Wg tekstu odmienną częścią składową były lustra np. dalekiego zasięgu, zbierające energię czy też potęgujące przerażenie, itp. Tekst ten podaje jak zbudować te lustra, wylicza np. 633 „złe wpływy” dla aparatu latającego, jak również jak im zapobiec. Opisuje także soczewki typu laser o nazwie „rowdri – darpana”, które zmieniają wszystko na co się je skieruje. Do najważniejszych wersetów zaliczyłbym wyjaśnienia budowy „wimana”, do którego wg tekstu należy użyć 27 różnych rodzajów szkła i to wylicza z czego zbudować ściany, podłogę i piętra. Tekst ten wylicza również 28 rodzajów włókien do sporządzenia kombinezonu pilota oraz 25 rodzajów połączeń do przetworzenia energii słonecznej na użytkową siłę.  Do budowy niewielkich obiektów latających używano szkła wg następującego opisu:  „ owe 12 oczyszczonych składników należy wymieszać w proporcji 5 : 3 : 5 : 1 : 10 : 10 : 11 : 8 : 7 : 2 : 20 : 6 . Umieścić je w piecu do przetapiania mającym kształt lotosu i ogrzewanym węglem drzewnym. Należy go rozgrzewać do temperatury 323 stopni [...]. Efektem będzie szitaranjikaadarsa czyli szkło zawierające w sobie chłód”.  Nasuwa się przypuszczenie, że chodziło tutaj o to  iż praktycznie szkło to, tak jak tektyty, nie zawierało wody czyli było chłodne – suche, a jednocześnie mogło przebywać długi czas w otwartej przestrzeni kosmicznej gdzie panuje temperatura bliska absolutnemu zeru. Wydaje mi się , iż badania nad tym tekstem powinny być rozpoczęte przez poważne laboratoria chemiczne.

Podsumowanie. 
Do podanych na wstępie hipotez i chronologicznej listy ważniejszych teorii pochodzenia tektytów dodaję moją teorię, która została opublikowana po raz pierwszy w 1999 roku, a mianowicie:

 

Komentarze: 17
Wyświetleń: 33101x | Ocen: 3

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5




Pon, 18 paź 2010 07:40   
Autor: Andrzej Kotowiecki, źródło: FN   

Komentarze (17)
1 2

Wyświetl według: Chronologicznie Ocena
w kolejności: rosnąco malejąco


Śr, 11 sty 2012 21:58 | brak oceny

szafranowa | Gość

Solidny kawał wiedzy o tektytach. Gratuluję. Kiedys pod wpływem lekturek z paleoastronautyki uwierzyłam ze gdzies w Indiach, bodaj w Irlandii i gdzies tam jeszcze to owe gwiezdne bronie mogły stworzyc tektyty. Teraz musze zaczac mysleć od nowa. Nie kazde szkielko musi byc z kosmosu, niektórym wypada byc lokalnego pochodzenia. Nie ukrywam ze wlasnie teraz umieszczona na koncu koncepcja z vimana jakby zbladła. No ale to moja indywidualna reakcja. Autorowi dziekuje za tyle wiedzy o tektytach. Mily konkret.

szafranowa

Dziękujemy za ocenę.

Pon, 25 paź 2010 17:33 | brak oceny

Intek | Gość

Hallo Rybka - jesteś tam? Mam dla Cibie super materiał, który znalazłem przy okazji wysyłki tekstów Weteranowi. Pozdr.

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Pon, 25 paź 2010 23:24 | brak oceny

Weteran | Gość

Intek - serdeczne dzięki za przesłane zbiory ale przede wszystkim za inicjatywę z jaką wyszedłeś, będzie jeszcze o czym pogadać.
P.S Mam propozycję - w przyszłości - aby ułatwić nieco rozsyłanie tekstów czy dużych zbiorów, lepiej zebrać w jeden folder, spakować i dać na jakiś hosting plików, będzie szybciej.
Pozdrawiam

Dziękujemy za ocenę.

Pt, 22 paź 2010 21:45 | brak oceny

Historia | Gość

"... że historię człowieka należy cofnąć co najmniej o kilka milionów lat" - NIE! to "miliony lat" należy podzielić przez 1000 a może i więcej. Podczas takich procesów wszystkie pierwiastki markerowe zmieniały swoje proporcje i ilości i żaden z nich w normalnych warunkach nie występuje w takich ilościach.

Dziękujemy za ocenę.

Pt, 22 paź 2010 21:37 | brak oceny

Intek | Gość

Pozwoliłem sobie kiedyś zarchiwizować tak cenne zbiory, jak polskojęzyczna "Mahabharata", "Wojny atomowe w starożytności" (bardzo ciekawa i rzeczowa interpretacja zapisów m.inn. z w/w Mahabharaty), "Księga Henocha" i sporo innych perełek w wersji elektronicznej. Zainteresowanym mogę przesłać e-mailem. Ps. A obok, w Dzienniku Pokładowym, pan RB niestrudzenie "walczy" z teoriami spiskowymi i ich wyznawcami, zapominając przy okazji, że jeśli spiski występują i są sprawą oczywistą i jak najbardziej realną w życiu i na świecie, to już wszelkie teorie spiskowe są czystą herezją. Karkołomna kombinacja jakich mało. I jak tu traktować człowieka inteligentnego a urągającemu inteligencji innych? Jakaś nowa krucjata czy nowe nawiedzenie. Pozdr.

Rozwiń odpowiedzi (2) Dziękujemy za ocenę.

Pon, 22 luty 2016 01:51 | brak oceny

svq | Gość

mi również podeślij, dzieki. siveq1@o2.pl

Dziękujemy za ocenę.

Nie, 24 paź 2010 09:06 | brak oceny

Weteran | Gość

Cześć, tak się składa że chętnie poczytałbym te księgozbiory - czy to na temat UFO, paleoastronautyki czy darmowej energii - jeśli możesz to podeślij mi na mail: Kpt.Ameryka@vp.pl ----> z góry dziękuję.

Dziękujemy za ocenę.

Wt, 19 paź 2010 14:59 | brak oceny

Kontrapunkt | Gość

Dla zainteresowanych " Mahabharatą " podaję linki z polskim tłumaczeniem: http://tlvp.net/~b.mikolajewska/booknook/Mahabharata/, http://vrinda.net.pl/vedanta/book.php?a=22&tyt=22&tom=1. Pozdrawiam i życzę miłej lektury.

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Czw, 21 paź 2010 08:08 | brak oceny

Arek | Gość

Dzięki Ci bardzo, na taką lekturę szykowałem się już od dawna, widać że tego dość dużo jest, ale i tak lepiej .

pozdrawiam

Dziękujemy za ocenę.

Wt, 19 paź 2010 12:12 | brak oceny

Nieistotne | Gość

Gdzie w archiwum jest reszta tego dokumentu. Jesli faktycznie istnieje fajnie by było jakby był jakis link do tego materiału. O ile te "przemyślenia copy-paste" nie są tajne.

Moja teoria na temat postania tektytów jest zupełnie inna ale nim nie przeczytam całości się z nią nie podziele bo może jest całkowicie błędna i nie chce mącić ludziom w głowach.

Schematy powstawania tektonitów soczewkowych to czysta fantazja autora. Kto miał kiedykolwiek do czynienia z roztopionym szłem wie o co chodzi. Reszta bedzie miała skorzystać z mozliwości zdobycia "grama wiedzy"

Ale w całej pracy najbardziej rozwala " Są odłamkami .... budowanych ze szkła i krzemu ...". Czym jest szkło? Amorficzną postacią tlenku krzemu z zanieczyszczeniami. Brzmi jakby napisać, że na obiad podano kartofle polane ziemniakami. A w całym stwierdzeniu prawda jest tylko "... są pozostałościami po ... " bo reszta to radosna zgadywanka autora. Z baaaaardzo szerokim maaaaarginesem mozliwości. ;p

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Wt, 19 paź 2010 14:07 | brak oceny

Nieistotne | Gość

Tektydy nie sa częścią jakiejś większej całości (w potocznym rozumieniu tego słowa) a ich ezoteryczna nieobojętność nie jest wynikiem, że jakiś "kapłan" (czarodziej, mag, kuglarz, (wstawić w co sie wiwrzy)) naładował je swoją cudowną mocą.

Tektydy za to są czysto i wyłącznie ziemskiego pochodzenia. ;)

Dziękujemy za ocenę.

Pon, 18 paź 2010 22:05 | brak oceny

Cern | Gość

Kiedy pierwsza próbna bomba atomowa wybuchła w Nowym Meksyku, piasek pustyni zmienił się tam w stopione zielone szkliwo. Ja polecam sklep meteorytowy Tomsa. Do odnalezienia na google. Można tam znaleźć sporo ciekawych i rzadkich tektytów.

Dziękujemy za ocenę.

Pon, 18 paź 2010 21:51 | brak oceny

j | Gość

Szkoda że nie ma zdjęć tych szkiełek.

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Wt, 19 paź 2010 15:36 | brak oceny

Antybristler | Gość

W google i na allegro jest dużo zdjęć :)

Dziękujemy za ocenę.

Pon, 18 paź 2010 19:59 | brak oceny

Alucard80 | Załogant

Polecam książkę Ericha von Däniken´a "Szok po przybyciu bogów"...jak i pozostałe ;)

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Śr, 20 paź 2010 11:49 | brak oceny

pozdrawiam | Gość

raczej upadłych aniołów

Dziękujemy za ocenę.

Pon, 18 paź 2010 18:29 | brak oceny

Stały czytelnik | Gość

Tektyty są niewątpliwie ogromną zagadką. Od strony ezoterycznej czyli tej energetycznej, też nie są obojętne. Posiadają ogromną energię. Nawet ludzie nieczuli na energię kamieni biorąc ten kamień do ręki, wyczuwają jego niezwykłą wibrację

Rozwiń odpowiedzi (1) Dziękujemy za ocenę.

Pon, 18 paź 2010 19:31 | brak oceny

Stały czytelnik | Gość

Pytanie do FN. Dlaczego pojawiło się tylko ok 20% mojej wypowiedzi, a pozostałość wycięta? CENZURA? Myślałem, że publikujecie wszystkiwe przemyślenia nautilian, a nie tylko te które są dla was wygodne. To wypacza i sens istnienia tej organizacji.

Dziękujemy za ocenę.

1 2

* Informujemy, iż treści zamieszczane w komentarzach, lub innych rubrykach, w których internauta może dodać swój wpis nie są stanowiskiem Fundacji Nautilus i nie stanowią one odzwierciedlenia naszych poglądów, upodobań bądź sympatii. Fundacja Nautilus nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy zamieszczanych przez Użytkowników.

+ Dodaj nowy komentarz

dsdsdsdsdsd

ZREZYGNUJ Z ODPOWIEDZI NA KOMENTARZ

Nick / imię i nazwisko

Email

Treść komentarza:

Zabezpieczenie przeciw-spamowe

Ilość UFO na obrazie




* Publikując komentarz oświadczasz, iż zapoznałeś się oraz akceptujesz regulamin naszej strony.

Brak jeszcze postów w tym temacie.


wejdź na forum, aby dołączyć do dyskusji...
szukaj:  

Najbliższy czat z FN

W pierwszy dzień świąt 25 grudnia zapraszamy na czat z FN o postaci Jezusa Chrystusa. Co na temat najsłynniejszego człowieka w historii świata myśli Fundacja Nautilus? Dlaczego tak wiele osób codziennie prosi o pomoc Jezusa Chrystusa i z jakim wynikiem? Jakie wnioski można wyciągnąć na podstawie materiałów z Archiwum FN w sprawie postaci Jezusa? To będzie fascynujący czat - spędź z nami wieczór pierwszego dnia Bożego Narodzenia. Zapraszamy!

Wejście na pokład

Wiadomość z okrętu Nautilus

Z POCZTY DO FN ... Kiedy miałam około 12 lat słyszałam historie człowieka urodzonego w 1977 roku, że kiedy był małym dzieckiem w wieku 7 lat obudził się w nocy i zobaczył w swoim pokoju kobietę stojąca przed lustrem ( przeglądała się w lustrze) była ubrana na biało i miała długie blond włosy. Pomyślał że to jego starsza siostra wróciła z dyskoteki, zaczął do niej wołać ania, ania ... Zapalił światło a zjawa ta zniknęła. Dodam że ten człowiek nie interesuje się w przeciwieństwie do mnie duchami i tego typu, opowiadał to jak zwykłą "przygodę" ze swojego życia [...]

UFO24

więcej na: emilcin.com

Artykułem interesują się

Poniżej lista Załogantów, których zainteresował ten artykuł. Możesz kliknąć na nazwę Załoganta, aby się z nim skontaktować.

Dziennik Pokładowy

Niedziela, 4 grudzień 2016 | Jaka jest prawda o współczesnym człowieku? Najlepiej pokazuje to rozmowa telefoniczna, którą odbyłem kilka dni temu. Zadzwonił kolega, którego nie widziałem od… 15 lat.

czytaj dalej

Informacje z Hydepark "N"



2 listopad :: Hipoteza symulacji - czy żyjemy w Matrixie? Naukowe i filozoficzne argumenty na temat możliwości życia w symulowanej rzeczywistości. Czy to możliwe i co na ten temat twierdzą naukowcy? Dyskusja na ten temat na forum Hydepark: viewtopic.php?f=33&t=4621
2 listopad :: Cybernetyka, SI i etyka maszyn - do czego zaprowadzi nas przyszłość? Dyskusja o kierunku rozwoju świata i możliwych scenariuszach. Sztuczna inteligencja, technologie i wynalazki, które zaważą na naszym gatunku: viewtopic.php?f=28&t=4291
9 maj :: Czy liczby to "boski" kod Wszechświata? Czy matematyka to coś więcej, niż może się nam wydawać? Dyskutujemy o tajemnicach liczb, zagadkach, paradoksach, tajemnicach matematyki oraz o...informatyce. Zapraszamy: viewtopic.php?p=62550#p62550

wejdź na forum i dołącz do dyskusji

Archiwalne audycje FN

Playlista:

rozwiń playlistę


Poleć znajomemu

Poleć nasz serwis swojemu znajomemu. Podaj emaila znajomego, a zostanie wysłane do niego zaproszenie.

Informacja dotycząca cookies: Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu logowania i utrzymywania sesji Użytkownika. Jeśli już zapoznałeś się z tą informacją, kliknij tutaj, aby ją zamknąć.