#436 19 WRZEŚNIA 1961 - SPOTKANIE Z UFO BETTY I BARNEYA HILL`ów

17 października 2004 r. w wieku 85 lat zmarła Betty Hill. Ta smutna okoliczność skłoniła nas do przypomnienia tego, może nie pierwszego, ale najgłośniejszego przypadku tak zwanego "abduction", czyli Bliskiego Spotkania Czwartego Stopnia. Historia Hillów zaczęła się pewnego jesiennego wieczoru na małej górskiej drodze, 19 września 1961 r. Późnym wieczorem wyszlii z restauracji w Colebrook i do swego domu położonego w Porstmouth powinni dotrzeć po godzinie drugiej w nocy. Hillowie byli małżeństwem mieszanym: Barney był Murzynem, zaś Betty była kobietą rasy białej. Oboje byli zaangażowani w Ruchu na rzecz Praw Obywatelskich zapoczątkowanym przez Martina Luthera Kinga. Jadąc w kierunku Bostonu drogą nr 3 wkraczali w rejon Gór Białych. Nagle Betty dostrzegła szczególnie błyszczącą gwiazdę, którą początkowo wzięła za planetę. Po czym pojawił się inny świecący punkt, wzięty potem przez Barneya za satelitę. Obserwowany z uwagą przez małżeństwo punkt zbliżał się w ich kierunku. Zatrzymawszy się na parkingu Betty wyjęła lornetkę aby lepiej się przyjrzeć obiektowi. Początkowo sądzili, iż widzą korpus samolotu, z migoczącymi po bokach kolorowymi światełkami, nie dostrzegli natomiast skrzydeł, nie pasowała także koncepcja helikoptera. Obiekt wykonując w locie dziwne manewry zbliżał się do nich, małżeństwo zaś postanowiło kontynuować swą jazdę. Na jednym z wiraży Barney ujrzał przed samochodem ów właśnie obiekt, kilkadziesiąt metrów tuż nad drogą. Przez lornetkę Betty zauważyła, iż obiekt posiadał podwójny rząd oszklonych otworów, po lewej zaś stronie pojazdu zapalało się czerwone światło, a po chwili po innej stronie inny kolor. Zatrzymawszy samochód na drodze, Barney wyszedł z auta i zaczął obserwować przez lornetkę obiekt, który wg jego opisu, był olbrzymim dyskiem, szerokości kilkudziesięciu metrów. Kiedy podszedł w stronę obiektu, statek bezdźwięcznie podążył w kierunku Barneya. W tej chwili Betty zawołała go aby wracał, a Barney zdążył tylko dostrzec około pół tuzina twarzy za oświetlonymi iluminatorami. Jego uwagę zwróciły wielkie oczy w kształcie migdałów, jakich nigdy wcześniej nie widział. Po dobiegnięciu do auta ruszył jak burza z miejsca spotkania. Po chwili Betty otworzyła okno próbując ustalić położenie obiektu lecz nadaremnie. Nagle posłyszeli dochodzący z tyłu samochodu dziwny dźwięk (przypominający pikanie) po czym oboje poczuli niesamowitą senność. I jak byśmy mogli dzisiaj powiedzieć stracili poczucie świadomości, czasu i rzeczywistości. Do domu zajechali z opóźnieniem, a całe wydarzenie zakłóciło ich dalsze życie. Usiłowali sobie przypomnieć co też takiego wydarzyło się na drodze, ale nie byli w stanie sobie przypomnieć żadnych szczegółów. Nie wiedzieli, iż zjawisko jakim zostali poddani nazwane zostanie później przez Budda Hopkinsa, niestrudzonego badacza tych przypadków, missing time czyli luką czasową, tak charakterystyczną dla większości ofiar wzięć. Do Portsmouth dojechali gdy wstawał już dzień; Barney i Betty spojrzeli z konsternacją na zegarki ale nie chodziły. Kuchenny zegar w ich domu wskazywał godzinę 5 nad ranem. Kto i po co skradł Hillom 2 godziny życia?