Najsłynniejszy polski astrolog Leszek Szuman opowiadał następującą historię ze swojego życia. Jako młody człowiek kiedyś znalazł się w pobliżu ruin starego domu. W pewnym momencie poczuł ogromny, wręcz niewytłumaczalny lęk. Nie widział nikogo, nikogo nie słyszał, ale natychmiast to „coś” przeszyło jego całe ciało i dało sygnał: musisz natychmiast opuścić to miejsce! Rzucił się do ucieczki. Kilkanaście dni później dowiedział się, że właśnie w tym miejscu miał swoje „gniazdo” chory psychicznie człowiek, który tam mordował swoje ofiary. Prawdopodobnie dzięki dziwnemu przeczuciu Szuman zawdzięczał swoje życie. Potem wiele lat zastanawiał się, co lub kto dał mu informację, że należy stamtąd uciekać. Mówimy o miejscach, ale to przecież także dotyczy ludzi. Czasami wystarczy, że znajdziemy się w pobliżu jakiegoś człowieka, spojrzymy na niego po raz pierwszy w życiu nic o nim nie wiedząc, a już jakiś „ukryty głos” mówi nam, że jest to zły albo wyjątkowo głupi człowiek. Z czasem takie pierwsze przeczucie okazuje się trafne... Wśród ostatnio nadesłanych relacji na pokład Nautilusa znalazła się także taka, która przypomniała nam tę starą opowieść Leszka Szumana. -----Original Message----- From: mie [xxxxxxx] Sent: Tuesday, February 03, 2009 10:49 PM To: nautilus@nautilus.org.pl Subject: Las Witam Załogę Nautiliusa! Czytam Waszą stronę od jakiegoś czasu. Bardzo mi się podoba. Pod wpływem artykułów przypomniało mi się zdarzenie sprzed 2 czy 3 lat. Jeździłem z rodziną po bocznych drogach - żona szlifowała jazdę samochodem. W okolicach Kwaśna (Sierpc, 40 km od Płocka) przejeżdżaliśmy przez las, w którym znajdowała się żwirownia. Miałem ze sobą aparat - lubię fotografować. Zatrzymaliśmy się, ja oddaliłem się troszkę. Część lasu, w kierunku którego poszedłem, był niedawno opanowany przez pożar. Świadczyły o tym ślady na drzewach. Pstrykałem fotki i nagle poczułem przeraźliwy strach. Nigdy w życiu tak się nie bałem. Dosłownie jakaś potężna nieznana moc była odczuwalna dookoła mnie. Pomyślałem, że coś mi się przywidziało i postanowiłem się tym nie przejmować. mogłem jednak się uspokoić. Słyszałem jak ten las, te drzewa mnie wyganiają. One nie chciały żebym tam był. Czuć było taką atmosferę jak w zbombardowanych okopach pełnych zwłok żołnierzy. Tak mi się ten obraz przedstawiał. Szybko poszedłem do samochodu i odjechaliśmy. Niepokój odczuwałem do momentu wjechania na szosę, opuszczenia lasu. Wrażenie, że jeszcze chwila i coś by się stało odczuwałem za każdym razem, gdy myślałem o tym zdarzeniu. Przesyłam w załączniku kilka fotek. Format zmniejszyłem, lecz słaba jakość to nie moja ingerencja. Zdjęć zrobiłem ok. 30 lecz ostrość lub poruszenie zdyskwalifikowały je całkowicie. Te są najlepsze. Pozdrawiam M.D. ****************************** /nazwisko i dane dla wiadomości redakcji/ /oto przesłane zdjęcia, a dokładniej mówiąc kilka wybranych/