Na pokład Nautilusa od czasu do czasu pojawiają się relacje osób, które widziały to rzadko spotykane zjawisko na niebie. Tym razem zaprezentujemy tzw. Słońce poboczne.

Zaczniemy od Toronto i naszego czytelnika w Kanadzie, który miał okazję je obserwować 3 marca tego roku.

-----Original Message-----

From: Marek xxxxxx

Sent: Wednesday, March 10, 2010 9:51 PM

To: nautilus@nautilus.org.pl

Subject: Ciekawe zjawisko powiazane ze sloncem. Toronto.

Witam zaloge.

Niedawno (3 marzec 2010)  bylem swiadkiem ciekawego zjawiska na niebosklonie. Zjawisko trwalo okolo pol godziny. Oto moje video  

Znalazlem takze drugie video rejestrujace to samo zjawisko, z tą roznica ze kręcący twierdzi ze widział takze UFO!

Ciekawe co sadzicie o tym wszystkim.

Pozdrowienia z Toronto dla wszystkich sympatyków Nautilusa!

Zanim przejdziemy do samego zjawiska, jeszcze jeden e-mail z 13 marca 2010:

-----Original Message-----

From: Piotr xxxxxxxxxx

Sent: Saturday, March 13, 2010 6:10 PM

To: nautilus@nautilus.org.pl

Subject: Ciekawa Obserwacja.

Witam.

Jakiś czas temu dzwoniłem o Was i informowałem o ciekawej obserwacji która miała miejsce kiedy wracałem z Piotrkowa Trybunalskiego do Radomska. Przesyłam zdjęcia tego zjawiska. Zdjęcia wykonałem Telefonem LG KU990.

Piotr /nazwisko w archiwum FN/

Oto zdjęcia:

Czym jest to zjawisko? Już wyjaśniamy. Słońce poboczne zwane także z grecka parhelion (gr. parēlion od parà – "obok" i hēlios – "słońce") to dość rzadkie zjawisko optyczne w atmosferze. Jest ono jasną plamą światła, powstającą zazwyczaj na przecięciu halo 22-stopniowego oraz kręgu parhelicznego.

Słońca poboczne są jednym z najczęściej obserwowanych typów słonecznego halo. Powstają one w wyniku załamania się promieni słonecznych na kryształach lodu występujących w formie sześciokątnych płytek opadających w pozycji poziomej, podobnie jak opadające liście.

Zjawisko jest widywane po obu stronach słońca; szczególnie dobrze jest widoczne, gdy słońce jest nisko nad horyzontem. Im słońce znajduje się wyżej, tym większa jest odległość słońc pobocznych od miejsca przecięcia się halo 22-stopniowego i kręgu parhelicznego.W sprzyjających warunkach, gdy znajdujemy się ponad chmurami (np. na pokładzie samolotu, w górach) możliwe jest niekiedy dostrzeżenie podsłońca i towarzyszących mu parhelionów (podsłońc pobocznych) poniżej horyzontu. Powstają one podobnie jak zwykłe parheliony, przy większej liczbie odbić światła od płaskiej, poziomej powierzchni kryształków lodu.

Tyle o „Słońcu pobocznym”. Dostajemy sporo e-maili ze zdjęciami chmur, które „ułożyły się w sposób niezwykły”. Nie bardzo wiadomo, co z takimi zdjęciami robić, ale na wszelki wypadek je archiwizujemy. Przykładem takiego zdjęcia może być to, które prezentujemy poniżej. Ale po kolei.

 W sprawie tego zdjęcia udało nam się ustalić, że niezwykły obraz, jaki utworzyły chmury, został zaobserwowany na autostradzie nr 30 wiodącej do Londynu. Zdjęcie wykonała Cara Winship i nazwała je „ręce Boga”. Ciekawe, że po zrobieniu tego zdjęcia skontaktowała się z.... londyńskim meteorologiem John`em James`em. Jego reakcja była zdumiewająca. Powiedział, że owszem, jak najbardziej może to być “przypadkowe ułożenie chmur”, ale on widział wręcz identyczne zdjęcie zrobione w Teksasie. Powiedział także, że nie jest w stanie tego wyjaśnić w racjonalny sposób poza owym „przypadkowym zachmurzeniem”. Jak wygląda zdjęcie przysłane do redakcji FN? Oto i one:

Oczywiście zawsze można powiedzieć „Photoshop”, ale po tylu latach zajmowania się niezwykłościami tego świata mało rzeczy „na niebie” może nas zdziwić.  Warto przypomnieć słynne znaki na niebie, które poprzedzały II Wojnę Światową. O przypadku nie ma co mówić (obszernie pisaliśmy o takich manifestacjach).

Jeśli to Photoshop, to oczywiście zamyka sprawę. Jeśli zaś jedynie "przypadek", to i tak tego typu zdjęcia są warte zaprezentowania jako niezwykłe "twory natury". Jest jeszcze trzecia możliwość, ale... o niej tym razem pisać nie będziemy.