W ostatnich godzinach otrzymaliśmy e-mail z ciekawym pytaniem. Mamy co prawda dział „PYTANIA DO FN”, ale uznaliśmy, że sprawa jest na tyle ważna, że warto o niej napisać oddzielny artykuł. Sprawa dzieci pamiętających swoje poprzednie wcielenia jest od lat dla nas priorytetem w badaniu zjawiska reinkarnacji. Relacje takich dzieci to prawdziwa kopalnia wiedzy o tym, jakie są „reguły gry” zwanej ludzkim życiem, a także to, jak wygląda świat, do którego udają się nasze dusze po śmierci oraz kulisy „powrotu” w nowej postaci na Ziemię.

Poniżej wiadomość, którą dostaliśmy na naszą pocztę:

Witam,
Czy spotkaliście się ze zjawiskiem że dziecko mówi że nie chce być dorosłym.
Moja córcia już jakiś czas szczególnie przed pójściem spać zaczyna rozmawiać o dorosłości, pytać się czy my też z nią będziemy. po czym zaczyna płakać i mówić że NIE CHCE DOROSNĄĆ, gdy pytam się dlaczego to nie chce odpowiedzieć. Podejrzewam że może być to spowodowane poprzednim życiem i jedynym objawem jest ten lęk przed dorosłym życiem. Obecnie ma niecałe 7 lat.
Pozdrawiam Fundację

Pozdrawiamy!

Od razu mówimy za całą mocą: absolutnie może to być efekt lęku z poprzedniego życia. Czy mamy podobne historie? Jak najbardziej. Dzieci mówią rodzicom, że nie chcą być dorosłymi, a każde urodziny traktują jak najgorsze tortury. To oczywiście mija, ale dopiero ok. 5-7 lat, kiedy pojawia się szkoła i nowe emocje związane z kontaktem z rówieśnikami.

Mamy w naszym archiwum opis historii z 1993 roku, kiedy rodzice nie byli sobie w stanie poradzić z 3-letnim synem, który cały czas powtarzał im takie zdanie:

- Nie chcę być duży, bo jak byłem duży, to mnie taki pan zabił!

Początkowo nie podejrzewali, że może mieć to związek z poprzednim życiem. Szukali pomocy u psychologa dziecięcego, a kiedy i to nie pomogło, to także u księdza. Wreszcie kiedyś chłopiec skończył 5 lat powiedział im, że pamięta, jak zabił go ktoś bardzo podobny do… znajomego, który przychodził czasami na przyjęcia urodzinowe.

Okazało się, że ten człowiek kiedyś był podejrzewany o udział w zabójstwie w stanie upojenia alkoholowego swojego kolegi z pracy, ale prokuratura nie dopatrzyła się żadnych znamion przestępstwa i oczyściła go z zarzutów. Syn tych ludzi urodził się dwa lata po tragicznej i tajemniczej śmierci dwudziestolatka.

Dziecko z taką precyzją opisało sposób pozbawienia życia tego człowieka, że rodzice od tej pory przestali mieć jakiekolwiek wątpliwości, że oto w ich rodzinie pojawiła się inkarnacja wcześniejszej ofiary mordu. Ta sytuacja sprawiła, że natychmiast zerwali kontakty z człowiekiem wskazywanym przez ich syna jako „pan, który mnie zabił”. Z czasem lęk ich syna minął zupełnie.

Uważnie monitorujemy wszystkie serie filmów dokumentalnych, które ukazują się w polskich stacjach tematycznych. Nagrywamy je, spisujemy najważniejsze wnioski, katalogujemy. To prawdziwa kopalnia wiedzy o sprawach „wędrówki dusz i reguł dotyczących sensu ludzkiego życia”.

Po lekturze wiadomości w sprawie córki, która „nie chce być dorosła i już!” sięgnęliśmy po jeden z odcinków popularnego serialu, który opisuje bardzo ciekawą sytuację. Oto w rodzinie w Buffalo (Minnesota, USA) rodzi dziewczynka, której rodzice dali imię Emy. Dziecko rozwija się normalnie z jednym wyjątkiem – nic nie mówi! Ma także jedną pasję – może godzinami oglądać filmy nieme z czasów początków kina.

Kiedy wreszcie w wieku 6 lat (!) zaczyna mówić pierwsze słowa do jej rodziców dociera nieprawdopodobna prawda: ich córka jest wcieleniem hollywoodzkiej aktorki, która grała właśnie w niemych filmach na początku ubiegłego wieku.

Historia jest fantastyczna z wielu powodów, ale jednym z najciekawszych jest to, że poprzednie wcielenie tak silnie potrafi wpłynąć na dziecko, że odgrywa nadal rolę „aktorki”. W filmie jest kolejna ciekawa historia chłopca, który w poprzednim życiu spadł z dachu i stracił życie. Upadł uderzając jedną stroną głowy o ziemię. Okazuje się, że w obecnym życiu dziecko… nie słyszy właśnie na ucho po tej stronie, na którą wtedy upadł kończąc życie.

Wszelkie dziwne znamiona na ciele dziecka, przeróżne defekty fizyczne – to naprawdę często są ślady po poprzednich życiach. Dlaczego jedni mają te ślady, a inni nie? To wielka zagadka, ale z pewnością jest w tym jakiś zamysł, którego na razie odczytać nie możemy…

Poniżej specjalnie wgrany do naszej witryny na portalu vimeo.com odcinek o małej Amy - „aktorce filmu niemego”.