Zdarza się, że nasi czytelnicy naprawdę stawiają nas w trudnej sytuacji, gdyż... nie wiemy nawet, jak się do sprawy odnieść. Przykład? Z naszej poczty.

To: nautilus@nautilus.org.pl
Subject: Słowo "Amen". Czy powinniśmy je wykorzystywać w modlitwach oraz czy przypadkiem nieświadomie chrześcijanie nie czczą pogańskiego Boga?

Witam

 Zacznę od tego, że nie wiem czy jest to temat który należy do kręgów zainteresowań fundacji. Niemniej jednak myślę, że temat ten jest na tyle ciekawy iż warto się z nim chociaż zapoznać. Zatem do rzeczy… Od pewnego czasu jest pewna sprawa która nie daje mi spokoju, a mówiąc konkretnie chodzi tu o słowo „amen”.

Samo słowo „amen” jest powszechnie stosowane podczas modlitw w religii chrześcijańskiej oraz w judaizmie. W języku hebrajskim słowo to znaczy: „niech się tak stanie”, „na pewno”, „wierność”.  Niestety jednak słowo „amen” ma jeszcze co najmniej trzy alternatywne znaczenia, a każde z nich jest ściśle powiązane z tradycjami pogańskimi:

 Amon/Ammon/Amen – starożytny Bóg z mitologii egipskiej, którego siedziba znajdowała się w Tebach. W pewnym momencie jego „ważność” w Egipcie wzrosła to tak dużego poziomu, że jako Amon-Ra lub też Amen-Ra został wyniesiony do rangi najwyższego bóstwa tj. RA.

 Amon/Amen - Demonologia, a mówiąc konkretniej Goetia, przedstawia go jako siódmego demona na liście 72 wymienianych w tym właśnie grimuarze. Pod swoją kontrolą ma on 40 legionów duchów, a pojawia się pod postacią ziejącego ogniem wilka z ogonem węża lub też pod postacią człowieka z głową kruka.

  Przedstawiona jakiś czas temu przez Antona’a Szandor’a LaVey’a  lista imion szatana, zawiera imię Amon/Amen.

 Informacji na temat Amena można by tu podać jeszcze wiele, jednak nie chce zanudzać osoby która w tej chwili to czyta, tym bardziej że sedno sprawy zawarłem w trzech wyżej wymienionych punktach.

 Na koniec przytoczę tutaj jeszcze bardzo istotny w tej sprawie fragment pisma świętego:  „Przestrzegajcie wszystkiego, co wam powiedziałem, a imienia bogów obcych nie wymieniajcie, by nikt nie słyszał ich z ust waszych.” – Ksiega Wyjścia 23:13

Jeśli więc słowo „Amen” jest imieniem Boga, to teoretycznie całe środowisko chrześcijańskie łamie nakaz wydany w tym fragmencie przez samego Jahwe.  Mamy tu zatem konflikt oraz sprzeczność która wynika z dwuznaczności słowa „amen”.

Pytanie brzmi: czy powinniśmy więc wykorzystywać słowo „amen” podczas modlitw i czy przypadkiem nie jest tak, że używając tego słowa jakby „przekierowujemy” ową modlitwę właśnie do Amena, a co za tym idzie – nieświadomie oddajemy się kultom pogańskim?

Warto też zwrócić uwagę na pewne praktyki kościelne, gdzie np. ksiądz wypowiada słowa typu: „Chwalmy Pana!”, na co zgromadzeni wierni odpowiadają: „Amen!”.

 Z wyrazami szacunku Marcin Cz. [dane do wiad. FN]