JA JESTEM BARTEK... JA JESTEM CHŁOPAKIEM!

To może być typowy ‘ślad po poprzednim wcieleniu’. Mała dziewczynka o imieniu Zosia każe zdezorientowanej matce mówić do siebie ‘Bartek’ i uparcie twierdzi, że jest chłopcem. Lekarze szukają przyczyn tego w zaburzeniach psychicznych, a tymczasem powodem może być bardzo silny tzw. „ślad po poprzednim wcieleniu”.

O tej historii dowiedzieliśmy się z naszej poczty od jednego z czytelników i natychmiast została skierowana do naszego Projektu Messing. Powód? Prawdopodobnie mamy do czynienia z czymś, co na pokładzie okrętu Nautilus nazywamy ‘śladem po poprzednim wcieleniu’. Czasami zdarza się, że w poprzednim życiu ktoś był mężczyzną, a w kolejnym rodzi się jako kobieta, ale pamięć po poprzednim wcieleniu jest tak silna, że dziecko każde do siebie mówić męskim imieniem. Zdarza się to bardzo rzadko, ale się zdarza. Wszystko wskazuje na to, że jeden z takich przypadków trafił do programu TVN UWAGA.

Materiał wideo można obejrzeć po kliknięciu na link:

https://uwaga.tvn.pl/reportaze,2671,n/zosia-czy-bartek-corka-powiedziala-mi-ze-jest-chlopakiem-oficjalna-strona-programu-uwaga-tvn,302522.html?fbclid=IwA

W naszym kraju nie wierzącym „w jakieś tam bzdury o reinkarnacji” jest bardzo trudno mówić o tego typu historiach, gdyż rodzice są przekonani, że mieli pecha, a ich dziecko ma ciężką chorobę psychiczną. Tymczasem bardzo często tak się właśnie ujawnia ślad po poprzednim wcieleniu. Kiedy dziecko każe do siebie mówić innym imieniem niż zostało mu nadane warto je delikatnie zapytać, dlaczego akurat to imię i kiedy pierwszy raz tak się do niego (dziecka) ktoś zwracał. Odpowiedzi – prosimy nam wierzyć – mogą wprawić w bezgraniczne zdumienie…

I jeszcze jedna sprawa z naszej poczty do FN, która dotyczy pytania: czy może być tak, że zbieżność dat może być ważnym śladem w wędrówce dusz?

From: […]

Sent: Thursday, September 26, 2019 1:49 PM

To: nautilus@nautilus.org.pl

Subject: Reinkarnacja

Już od dziecka odnosiłem wrażenie, że świat nie do końca jest taki, jaki jest nam przedstawiony przez m.in. religie i szkołę oraz że ten cały "chaos egzystencji" który nas otacza i ktory przeżywamy jest tylko przejściowy, jak kolwiek to brzmi.

Pamiętam, że dosyć czesto będąc chłopcem w przedziale wieku mniej więcej 7-11 lat miewałem takie swoje przemyślenia i pytania które mnie nurtowały. Nie znając wtedy jeszcze zbyt dobrze takich pojęć jak świadomość, jażń czy duchowość zadawałem sobie pytania typu np. "czy będę żył jeszcze kiedyś jako inna osoba, mająca inne codzienne sprawy, inne rodzeństwo, rodziców, imię czy nazwisko."

Dziś powracając wspomnieniami do tamtych lat dostrzegam, że myślenie dziecka o takich tematach jest co najmniej dziwne..., a zarazem fascynujące.

Temat reinkarnacji interesuje mnie odkąd pamietam ale od jakiegoś czasu przyglądam się temu na poważnie.

Po krótce: w październiku 2018 zmarł mój dziadek. Mija kilka miesięcy i w kwietniu tego roku dowiaduję się że zostanę tatą, co ciekawe po wizycie u ginekologa wyszlo że data "poczęcia" to w przybliżeniu 28.02.2019 czyli... dzień urodzin dziadka. Hmm. Może to przypadek, może nie? Ale czy nie często zdarzają sie sytuacje, że jeden członek rodziny umiera, po czym rodzi się dziecko? Co Państwo o tym sądzą, czy jest bardzo prawdopodobne, że dusza dziadka moze juz po takim czasie wcielic sie w mojego syna ktory przyjdzie na świat w grudniu tego roku??? W miare mozliwosci prosze o odpowiedź.

Pozdrawiam […]

Witamy,

Dziękujemy za opis sytuacji.  Powrót duszy dziadka w ciele wnuka zdarza się bardzo często i rzeczywiście ważnym śladem są dziwne korelacje z datą urodzin lub śmierci – idzie Pan w dobrym kierunku.

Po urodzeniu dziecka trzeba go obserwować i zwracać uwagę na to, co będzie mówił. Prosimy pamiętać, że dziecko szybko zapomina o „wspomnieniach z poprzedniego życia” i przeważnie przestaje o tym mówić w wieku 5-7 lat.

Prosimy nas informować, jak będzie toczyła się ta historia.

Pozdrawiamy

FN

Ta wiadomość została wysłana przez Fundację Nautilus.

Copyright © 1999-2019 FN. Wszelkie prawa zastrzeżone.