Archeolodzy odkryli kolejny rysunek na płaskowyżu Nazca w Peru. Tym razem ich oczom ukazał się ogromny i bardzo efektowny kot. Geoglif mógł powstać między 200 a 100 r. przed naszą erą.

Jak informuje "The Guardian", nowy geoglif (tak nazywa się te gigantyczne rysunki na ziemi) odkryto podczas prac mających poprawić dostęp do jednego ze wzgórz, które stanowi naturalny punkt widokowy. Rysunek ma około 37 metrów długości. Tworzą go linie o szerokości od 30 do 40 cm. 

- Figura była ledwo widoczna i niewykluczone, że mogłaby zniknąć, ponieważ znajduje się na dość stromym zboczu, podatnym na skutki naturalnej erozji. W ostatnich dniach geoglif został wyczyszczony i zakonserwowany. Przedstawia on sylwetkę kota z profilu, z głową skierowaną do przodu - tłumaczył minister kultury Peru Alejandro Neyra.

- To dość uderzające, że wciąż znajdujemy nowe rysunki, ale zdajemy sobie sprawę, że może być ich tu więcej - powiedział hiszpańskiej agencji prasowej Efe Johny Isla, główny archeolog Peru zajmujący się geoglifami z Nazca. Zaznaczył, że w pracach archeologicznych na tym terenie niezwykle pomocne okazały się drony.

Wizerunek kota to tylko jeden z setek geoglifów, które odkryto południowo-zachodniej części Peru, ok. 400 km od Limy. System rysunków rozciąga się na obszarze 450 km kwadratowych. Linie znajdują się na czterech płaskowyżach: Palpa, Ingenio, Nazca i Socos.

Jednak, jak podkreśla Isla, kociego geoglifu nie stworzyła wcale kultura Nazca (200-700 n.e.). Powstał on bowiem wcześniej - w później erze Paracas, między 200 a 100 r. p.n.e. "Wiemy to z porównania ikonografii. Na tekstyliach z tamtego okresu można było dostrzec ptaki, koty i ludzi" - powiedział archeolog. Zaznaczył, że w ostatnich latach badacze odkryli od 80 do 100 rysunków, które wykonano przed pojawieniem się kultury Nazca.

Wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1994 r. rysunki z Nazca, które składają się z setek geometrycznych i zoomorficznych obrazów, zostały utworzone przez usunięcie skał i ziemi, aby odsłonić kontrastujące materiały poniżej.
Przedstawiają zarówno pozornie przypadkowe zbiory figur geometrycznych: kwadratów i trójkątów oraz prostych linii ciągnących się nawet przez 8 kilometrów, jak i ogromne wizerunki zwierząt i roślin. Do najsłynniejszych należą: pająk z 40-metrowymi odnóżami i kondor o przekroju 120 metrów.

Oficjalna wersja mówi, że rysunki miały charakter religijny. Według innych oficjalnych teorii piaskowe wzory mają związek z obserwacjami astronomicznymi. Niektóre ciągnące się dziesiątkami metrów linie pokrywają się bowiem z orbitalnym ruchem gwiazd, a gigantyczne kontury zwierząt wiernie odzwierciedlają gwiazdozbiory. Erich von Daniken mówi wyraźnie, że takie hipotezy nie tłumaczą sensu powstania takich geoglifów. Jego zdaniem rysunki były wykonane dla obcych cywilizacji, które poruszały się pojazdami UFO i jako jedyni "z dużej wysokości" mogli docenić te niezwykłe dzieła ludzkich rąk.

Przez ostatnich 30 lat słynne rysunki z płaskowyżu Nazca zniszczyły się bardziej, niż przez poprzedzające je 1,5 tys. lat - alarmowali już kilka lat temu naukowcy z Uniwersytetu w Edynburgu.