W 1991 roku , z powietrza , zostały odkryte ślady obserwatorium słonecznego w Goseck. Podczas lotu rozpoznawczego potwierdzono istnienie szczątków, które w całości odkopano w latach 2003- 2004. Wiele osób twierdzi, że było to przełomowe odkrycie dla badań archeoastronomicznych. Oficjalnie do tego momentu istniały tylko pogłoski, że ludzie epoki kamienia obserwowali niebo. Dziś wiemy, z bogatej literatury, że są ślady i dowody o których oficjalna nauka nie mówi. Przywykliśmy do tego i obserwujemy jak naukowcy powoli sami przekonują się, że ludzie u schyłku epoki kamienia nie byli tak prymitywni jak się wydawało. Na miejscu starego obserwatorium wybudowano, a właściwie zrekonstruowano nowe . Jego budowa trwała kilka miesięcy i ostatecznie wybudowano konstrukcję o średnicy 75 metrów i wysokości 2,5. Dodatkowo cały kompleks otoczony został fosą o szerokości ponad 3,5 metra. Zgodnie z kalendarzem, starożytne obserwatorium otworzono w dniu przesilenia zimowego (znów pojawia się dzień 21 grudnia, który z jakiegoś powodu był dla ówczesnego ludu ważny). Szybko zauważono, że konstrukcje i budowle były orientowane według stron świata i miały związek z obserwacjami nieba. Należy tutaj wspomnieć o kolistych założeniach o średnicy kiludziesięciu metrów, które budowano w Europie w okresie neolitu ( około 6000 - 1800 p.n.e.) . Na osi wschód -zachód często były zorientowane grobowce z drewna i ziemi, często wznoszone na dużych wysokościach. ale warto tutaj wspomnieć o Słonowicach w Małopolsce, gdzie od 1979 roku badany jest jeden z nich. Archeologia wciąż dostarcza nam dowodów na to, że nie doceniamy wiedzy starożytnych cywilizacji. Można wspomnieć o Sumerach i ich astronomicznej wiedzy wykraczającej poza dzisiejszą, ale takich przykładów jest dużo więcej i będziemy je sukcesywnie przedstawiać.