Ludzie cierpią przez porównywanie się z innymi. Najbardziej boli ich to, że nie wyglądają jak superatrakcyjne dziewczyny i mężczyźni... Lustro bywa czymś, co sprawia nieopisany ból i cierpienie, a czasami ten upiorny przedmiot niszczy całą radość życia. To wielki błąd! Starzy chińscy mistrzowie radzili, aby cieszyć się z tego, że nasz wygląd fizyczny odbiega "od ideału". Mówili tak:

[...] ciesz się z tego, że nie wyglądasz tak pięknie, jak byś chciał/chciała! Nie masz bowiem wielu trosk, które są udziałem ludzi o regularniejszych rysach twarzy. Z czasem ich uroda przeminie, a to dla niektórych z nich będzie gorszym doświadczeniem niż największe tortury.

Brak urody daje komfort i spokój. Jeśli np. ktoś się tobą interesuje, wówczas wiesz dokładnie, że powodem nie może być tylko twój wygląd zewnętrzny. Nie ulegasz również pokusie, aby prowadzić grę z tymi, których pociąga twoja powierzchowność. Nie będziesz też przeżywać takich rozczarowań, jakie często są udziałem ludzi, którzy identyfikują się ze swoją zewnętrzną, a więc cielesną postacią. Wszystko co zewnętrzne, wszystko co cielesne podlega zmianom. Związki, które rozgrywają się na tej płaszczyźnie są bardzo niestabilne i obfitują w urazy. Prowadzą one często do arogancji, nieczułości i samotności.

Wielu ludzi na całym świecie dąży do piękna fizycznego i wikła się ciągle od nowa w czysto powierzchowne związki. Jest to przyczyną, przez którą są tak zrozpaczeni, samotni i twardzi. Nie wierz nikomu, kto powołuje się szczególnie na twoją powierzchowność. Kto wie co zrobi, gdy zobaczy twoją duszę! Podobnie nie wierz sobie, jeśli robisz to samo.