Ludzka cywilizacja ma od dawna nowego boga (pisanego z małej litery) - to coś, co kultura masowa nazywa sexem, a jest zwykłą ludzką seksualnością. Przenika on wszystkie dziedziny naszego życia, jest stawiany jako dobro najwyższe, najlepsza z możliwych rozrywek, cel życia i jego sens. Spójrzcie na reklamy, seriale, filmy, nawet popularne książki. Wszędzie tam ukryte jest jedno wielkie przesłanie skierowane do młodych i starych - nigdy nie będziesz szczęśliwy, jeśli nie będziesz miał w tej dziedzinie zapewnionych wciąż nowych i nowych wrażeń. Nigdy nie możesz się zatrzymać. A jeśli tak się stanie, natychmiast ruszy ci z pomocą medycyna. Efekt jest tego taki, że ludzie zaczęli się w tym gubić, a ludzie coraz starsi zaczęli usilnie walczyć próbując oszukać innych i siebie samych, że uda się cofnąć czas. Robią tak, gdyż uwierzyli, że ich szczęście musi być oparte na ciągłym pobudzeniu seksualnym. Rośnie frustracja, niczym lawina przez świat przetacza się fala depresji, chorób psychicznych, ludzkich tragedii.

Słowo "moralność" stało się synonimem szaleństwa i głupoty, gdyż według wielu ludzi to właśnie moralność może oznaczać koniec najlepszej przygody i klucza do szczęścia i wiecznej młodości, którą dał im los na Ziemi i której nigdy się nie pozbędą, choćby mieli z upływem czasu walczyć aż do swojej śmierci.Tymczasem jest to coś, co hindusi nazywają "maja", wielka ułuda świata materii, nietrwałego i nigdy nie zapewniającego trwałego szczęścia, spokoju duszy.

Szerzą się dziwne choroby jak AIDS, której natury i sensu pojawienia na Ziemi nikt do końca nie rozumie. Tymczasem wszystkie straszne rzeczy także te związane z ludzką seksualnością, które przejęły we władanie nasz świat, mają jedną przyczynę - brak wiedzy duchowej. To jest największa choroba ludzkości, to powód wszelkiego zła, w tym także tak tragicznej kondycji współczesnego człowieka w tej niezwykłej sferze, jaką jest seksualność.

Kiedyś będziemy musieli zmienić swój sposób myślenia. Kiedyś także ta dziedzina ludzkiego życia przejdzie wielką zmianę. Pisanie o tym nawet w "Szalupie ratunkowej" jest trudne, gdyż bardzo łatwo jest być posądzonym o kaznodziejstwo i moralizatorstwo. Ale zbyt wiele osób prosi nas o to. Szukają odpowiedzi, jakiegoś kierunku. Są pełni obaw i lęku, narasta w nich frustracja. Mamy prawo mówić także o tej sprawie, gdyż jesteśmy ludźmi i nic co ludzkie "nie jest nam obce". I - obiecujemy - wrócimy do tego.