W dzisiejszych czasach jest w obiegu wiele fałszywych wyobrażeń związanych z duchowością, które bardziej wam szkodzą niż pomagają. Jednym z nich jest to, że sami wybraliście sobie obecne życie przed narodzinami. Teoria ta ma w sobie coś z prawdy i jest jednocześnie fałszywa.

Prawdą jest, że stwarzasz sobie własny los poprzez swoje czyny i ich konsekwencje. Twoje czyny pokazują, na jakim poziomie świadomości się znajdujesz. Konsekwencje, które będziesz przeżywał, stwarzają ramy, w jakich możesz się uczyć w kolejnym życiu.

Teoria głosząca, że sam wybrałeś sobie obecne życie jest jednak w tym sensie fałszywa, iż na tamtym świecie w ogóle nie istnieje „ja”, które mogłoby wybierać. Zakłada się tu coś, czego nie ma, i co w związku z tym nie może być aktywne.

Dlatego, to nie ty wybierasz swoje przyszłe życie, lecz wyższa świadomość (Kreacja, Bóg)  przydziela ci je stosownie do twoich czynów w poprzednich żywotach. Następuje to w harmonii z wszechogarniającym planem kosmicznym, który co prawda w pewnych punktach jest ciągle zmieniany, gdyż niektóre procesy, uwarunkowane wolną wolą ludzi inaczej przebiegają.

Ostatecznie jednak wszystko układa się tak, jak to było przewidziane. Jest to gwarancją, że żadna dusza nie zginie, czy też, że każda otrzyma szansę własnego rozwoju. Dlaczego warto powtarzać, że nie wybrałeś swojego życia, lecz że zostało ci ono przydzielone stosownie do twoich uprzednich czynów?

Różnica nie wydaje się przecież być zbyt dużą, ale jest bardzo istotną. Takie wyobrażenie owocuje bowiem potężnym zwiększeniem negatywnej siły naszego ego: „Wybrałem sobie sam to życie i nic nikomu do tego!”

Całkiem inną jest postawa, wynikająca z faktu, że życie to dar od Kreacji. Tutaj mógłby ktoś o swoim życiu powiedzieć: „Dostałem to życie, aby się uczyć, stosownie do moich czynów w poprzednich żywotach. Chciałbym tę wielką szansę wzrastania wykorzystać tak, jak tylko się uda i dziękuję Bogu, że mi tę okazję dał”.

To jest właściwa postawa odnośnie wszystkiego, co cię w życiu spotyka. Jeśli ją posiadasz, nie istnieją już żadne straszne wydarzenia, lecz tylko wspaniałe okoliczności dające szansę, abyś się czegoś nauczył. Znika strach i lęk, a pojawia się dystans i uśmiech nawet wtedy, kiedy sprawy nie idą po naszej myśli.