28 lutego 2026 r. na nocnym niebie doszło do rzadkiego zjawiska astronomicznego – sześć planet naszego Układu Słonecznego ukazało się w jednym obszarze nieboskłonu, tworząc tak zwaną „paradę planet”.

To spektakularne widowisko astronomiczne fascynowało obserwatorów na całym świecie: krótko po zachodzie Słońca można było zobaczyć kolejno Merkurego, Wenus, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna. Widoczność tego rodzaju konfiguracji zdarza się rzadko i stanowi wyjątkową okazję do obserwacji naszego sąsiedztwa kosmicznego.

W astronomii takie ustawienie nie oznacza fizycznego zgrupowania planet – w rzeczywistości zachowują one ogromne odległości między sobą. Jednak z punktu widzenia obserwatora na Ziemi wydają się znajdować blisko siebie wzdłuż ekliptyki – pozornej ścieżki, po której porusza się Słońce na tle gwiazd.

Niektórzy dostrzegli w tym wydarzeniu coś więcej niż tylko astronomiczny spektakl. Data tego zjawiska – wyjątkowa i rzadka – zbiegła się z momentem ataku Izraela i USA na Iran, który wielu komentatorów uznało za początek Trzeciej Wojny Światowej.

Symboliczne ułożenie planet na niebie stało się inspiracją do dyskusji nie tylko naukowych, ale także kulturowych i filozoficznych.

Niebo potrafi poruszać wyobraźnię – zarówno astronomów, jak i tych, którzy szukają większego sensu w kosmicznych układach. I choć planetarna parada to przede wszystkim piękno Wszechświata, dla wielu stała się także metaforą zmian, jakie zachodzą na naszej planecie. 28 lutego ułożenie planet było tak niezwykłe, że trudno nie zauważyć, że atak na Iran nastąpił w absolutnie wyjątkowym dniu z punktu astronomicznego.