Książka trafia do naszego działu recenzji za sprawą e-maila od naszego czytelnika z Irlandii. Nosi dość intrygujący tytuł...

[...] Jak uzdrowić chorobliwy wstyd? Gdzie szukać nadziei? O tym jest ta książka. Opiszę w niej swoją własną drogę ku uleczeniu toksycznego wstydu. Odbycie tej podróży, to najważniejsze ze wszystkich moich doświadczeń życiowych. Toksyczny wstyd jest wszechobecny. Działa podstępnie, jest potężny, wprawia w zakłopotanie. Jest mroczny, tajemniczy, i w tym tkwi jego potęga. [...]

-----Original Message-----
From: [dane do wiad. F]
Sent: Saturday, January 20, 2018 7:44 PM
To: Fundacja Nautilus <nautilus@nautilus.org.pl>
Subject: Toksyczny wstyd.

Witam Nautilusa kolejny raz :)
Mam pytanie czy czytaliście może ksiażke Johna Bradshaw toksyczny wstyd? Jeżeli tak co o niej sądzicie?
Przeczytalem ją i sporo mi namieszala w glowie....
Przesle Wam jeden cytat z tej ksiazki....


"W ostatecznym rozrachunku toksyczny wstyd jest problemem natury duchowej.
Nazwijmy go "bankructwem duchowym". Jak sugerowałem wcześniej, duchowość jest kwintesencją ludzkiej egzystencji. Nie jesteśmy istotami materialnymi, które wybrały się w podróż duchową; jesteśmy istotami duchowymi, które do osiągnięcia pełnej duchowości muszą odbyć podróż po ziemi.

Duchowość to pewien styl życia, dzięki któremu żyjemy pełniej, rozwijamy się. Mówiąc o duchowości mam na myśli rozwój, odkrywanie nowych obszarów, twórczość. Duchowość jest warunkiem zaistnienia, zwycięstwa nad nicością.
Triumf istnienia to triumf bytu nad niebytem. Istnienie to grunt, po którym stąpa każda żyjąca istota."

Wydaje mi sie że to jest cos co Fundacja napisała mi w poprzednich korespondencjach czyli wlasne EGO??

Pozdrawiam  serdecznie
Wojtek Irlandia

Autor porusza sprawę dokładnie taką, o jakiej my mówimy w naszych tekstach o duchowości - nie ma co do tego wątpliwości. Pod zdaniem znalezionym w książce przez naszego czytelnika podpisujemy się "rękami i nogami".