Dziś jest:
Środa, 11 listopada 2026
"Ostatnim odgłosem na tej ziemi będzie odgłos kłótni między dwojgiem ludzi, którzy próbują wystrzelić razem skleconą rakietę i kłócą się, gdzie powinni polecieć."
/William Faulkner/
Komentarze: 0
Wyświetleń: 266x | Ocen: 6
Oceń: 



2/5
Średnia ocena: 



5/5
Zachowany w kajucie.
Dodaj do interesującychChłopiec pamiętał swoje poprzednie życie w Hollywood. Naukowcy odkryli coś niezwykłego w starych dokumentach
Czteroletni Ryan Hammons z amerykańskiego stanu Oklahoma zaczął opowiadać rodzicom, że kiedyś był dorosłym mężczyzną, mieszkał w Hollywood, miał duży dom z basenem i pracował w branży filmowej. Pewnego dnia zobaczył stare zdjęcie z filmu z 1932 roku i wskazał człowieka, którym, jak twierdził był w poprzednim życiu. Kiedy naukowcy zaczęli sprawdzać jego wspomnienia, natrafili na wiele zaskakujących szczegółów.
Ryan Hammons urodził się w 2004 roku w mieście Muskogee, w amerykańskim stanie Oklahoma. Wychowywał się w zwyczajnej rodzinie. Jego ojciec Kevin pracował w policji, a matka Cyndi była urzędniczką. Rodzice byli chrześcijanami i nie interesowali się reinkarnacją. Nie mieli też żadnych związków z Hollywood. Kiedy Ryan miał około czterech lat, zaczął opowiadać rzeczy, które początkowo wydawały się zwykłymi dziecięcymi fantazjami. Mówił, że pamięta inne życie. Twierdził, że kiedyś mieszkał w Hollywood, miał rodzinę i pracował przy filmach. Prosił matkę, żeby zabrała go do jego dawnego domu. Chciał również zobaczyć ludzi, których pamiętał z tamtego życia. Nie były to jednak tylko ogólne wspomnienia. Chłopiec opowiadał o dużym domu, basenie, samochodach, podróżach i ludziach, których miał znać. Chwilami zachowywał się tak, jakby naprawdę tęsknił za miejscem, w którym kiedyś mieszkał. Ryan twierdził, że w swoim poprzednim życiu był zamożnym człowiekiem. Mieszkał w dużym domu z basenem. Pamiętał też, że nazwa ulicy, przy której znajdował się jego dom, brzmiała podobnie do angielskiego słowa „rock”. Opowiadał o zielonym samochodzie, którego nie pozwalał prowadzić innym osobom. Mówił, że miał córkę oraz trzech chłopców, którym nadał swoje nazwisko, choć nie byli jego biologicznymi dziećmi. Wspominał również podróże do Europy na pokładach wielkich statków pasażerskich. Opowiadał o Paryżu i wieży Eiffla. Jedna z jego wypowiedzi szczególnie zainteresowała później badaczy. Ryan mówił, że pracował w agencji, w której ludzie zmieniali nazwiska. Dla kilkuletniego dziecka było to dość niezwykłe wspomnienie. W Hollywood działały przecież agencje reprezentujące aktorów, którzy często posługiwali się nazwiskami artystycznymi. Chłopiec pamiętał również taniec na scenie w Nowym Jorku. Skąd czterolatek z Oklahomy mógł znać takie szczegóły?

Matka Ryana postanowiła dowiedzieć się więcej. Zaczęła wypożyczać z biblioteki książki poświęcone dawnemu Hollywood. Pokazywała synowi zdjęcia starych aktorów, filmów i miejsc. Ryan rozpoznawał niektóre gwiazdy filmowe. Potrafił wskazać między innymi Ritę Hayworth i Marilyn Monroe. Pewnego dnia Cyndi przyniosła książkę, w której znajdowała się fotografia z filmu Night After Night z 1932 roku. Chłopiec przyjrzał się zdjęciu, a następnie wskazał jednego z widocznych na nim mężczyzn i oznajmił, że to właśnie on. Nie chodziło o sławnego aktora, którego łatwo znaleźć w encyklopedii. Mężczyzna był mało znanym uczestnikiem sceny filmowej, a jego nazwisko nie pojawiało się nawet w napisach końcowych filmu. Matka nie wiedziała, kim był człowiek ze zdjęcia. I właśnie od tej fotografii rozpoczęła się prawdziwa zagadka. W 2010 roku Cyndi skontaktowała się z doktorem Jimem Tuckerem z University of Virginia. Tucker od lat zajmował się badaniem dzieci, które twierdziły, że pamiętają swoje poprzednie wcielenia. Matka przesłała mu opis niezwykłych wypowiedzi syna oraz fotografię z dawnego filmu. Badacz postanowił przyjrzeć się sprawie. W identyfikacji człowieka ze zdjęcia pomogli również specjaliści zajmujący się historią kina. Początkowo wskazano niewłaściwego aktora. Dopiero dalsze poszukiwania w archiwach filmowych pozwoliły ustalić tożsamość mężczyzny. Był nim Marty Martyn. Kiedy zaczęto badać jego życie, pojawiły się zaskakujące podobieństwa do opowieści Ryana.
Marty Martyn przez wiele lat działał w amerykańskim przemyśle rozrywkowym. Urodził się 19 maja 1903 roku w Filadelfii. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Morris Kolinsky. Jako młody człowiek wyjechał do Nowego Jorku, gdzie występował jako tancerz. Później przeniósł się do Los Angeles i próbował swoich sił w filmach. Nie zrobił wielkiej kariery aktorskiej, ale odniósł sukces w innej dziedzinie. Założył agencję reprezentującą ludzi pracujących w branży rozrywkowej i z czasem stał się zamożnym człowiekiem. Mieszkał w dużym domu z basenem w Beverly Hills, przy North Roxbury Drive. Zwróćmy uwagę na nazwę ulicy: Roxbury. Ryan wcześniej wspominał, że nazwa miejsca, w którym mieszkał, brzmiała podobnie do słowa „rock”. Martyn miał także zielony samochód, którym niechętnie pozwalał jeździć innym osobom. Był czterokrotnie żonaty. Miał jedną biologiczną córkę oraz pięcioro pasierbów, w tym trzech chłopców, których adoptował. Podróżował do Europy, między innymi do Paryża, a część podróży odbywał na pokładzie słynnego transatlantyku Queen Mary. Wiele z tych szczegółów odpowiadało temu, co mały Ryan opowiadał wcześniej swojej matce.
To jeden z najważniejszych elementów całej historii. Cyndi Hammons zaczęła zapisywać wypowiedzi syna w specjalnym dzienniku, zanim badacze ustalili tożsamość Marty'ego Martyna. Notatki prowadziła również w kolejnych latach. Do marca 2016 roku zgromadziła około 230 informacji. Badacze uznali 55 z nich za zgodne z życiem Martyna. Piętnaście okazało się błędnych lub wątpliwych, a pozostałych nie udało się jednoznacznie zweryfikować. Wśród zgodnych szczegółów znalazły się informacje o domu, rodzinie, pracy, podróżach, samochodach i zainteresowaniach Martyna. Szczególnie interesujące jest to, że wiele trafnych informacji Ryan podał, zanim ktokolwiek wiedział, kim był człowiek ze starej fotografii. Chłopiec wspominał nawet znajomość z pewnym senatorem, którego nazywał „Senator Five”. Badacze ustalili, że Marty Martyn znał senatora Irvinga Ivesa z Nowego Jorku. Uznali, że słowo „Five” mogło być dziecięcym zniekształceniem nazwiska Ives. To kolejny szczegół, który zwrócił uwagę osób badających tę historię.
Jedna z wypowiedzi Ryana szczególnie zastanowiła badaczy. Chłopiec twierdził, że w poprzednim życiu umarł w wieku 61 lat. Tymczasem oficjalne dokumenty dotyczące śmierci Marty'ego Martyna wskazywały, że miał wtedy 59 lat. Wyglądało więc na to, że Ryan się pomylił. Jim Tucker postanowił jednak dokładniej zbadać tę rozbieżność. Sięgnął do starszych dokumentów, między innymi zapisów dotyczących daty urodzenia Martyna. I wtedy nastąpił zaskakujący zwrot. Okazało się, że Marty Martyn urodził się w 1903 roku, a nie w 1905, jak wynikało z dokumentu zgonu. Zmarł 25 grudnia 1964 roku. Oznaczało to, że w chwili śmierci miał dokładnie 61 lat. A więc tyle, ile od początku podawał Ryan. To właśnie ten szczegół stał się jednym z najbardziej niezwykłych elementów całego przypadku. Chłopiec podał informację, która początkowo wydawała się błędna, a dopiero późniejsze poszukiwania w dokumentach pokazały, że była prawidłowa. Badacze zorganizowali również spotkanie Ryana z córką Marty'ego Martyna. Kiedy Martyn zmarł, dziewczynka miała zaledwie osiem lat. W chwili spotkania z Ryanem była już dorosłą, 57-letnią kobietą. Dla chłopca było to trudne doświadczenie. Przez długi czas mówił o tęsknocie za dawną rodziną. Kiedy jednak spotkał kobietę, którą uważał za swoją córkę, nie zareagował tak, jak można było się spodziewać. Podał jej rękę, a następnie wrócił do matki i zachowywał dystans. Później tłumaczył, że kobieta się zmieniła. Miał powiedzieć, że jej „energia” była inna niż ta, którą pamiętał. Córka Martyna potwierdziła natomiast wiele szczegółów dotyczących swojego ojca, między innymi jego upodobanie do okularów przeciwsłonecznych, zielony samochód i niechęć do kotów. Spotkanie było więc niezwykłe, ale jednocześnie pokazało, że wspomnienia Ryana nie oznaczały automatycznie powrotu dawnych uczuć i więzi.
Historia ma jeszcze jeden niezwykły wątek. Ryan nie mówił wyłącznie o dawnym życiu w Hollywood. Opowiadał również o tym, co miało się wydarzyć po śmierci. Wspominał o jasnym świetle i miejscu, w którym przebywał przed kolejnymi narodzinami. Twierdził także, że wybrał Cyndi na swoją matkę. Pewnego dnia zaskoczył ją pytaniem, dlaczego przed jego narodzinami chciała mieć dziewczynkę. Przypomniał jej nawet sytuację związaną z badaniem w czasie ciąży. Według jego opowieści Cyndi dowiedziała się wtedy, że urodzi chłopca, a później płakała w restauracji. Matka potwierdziła, że rzeczywiście przeżyła takie zdarzenie. Dla rodziny było to kolejne doświadczenie, którego znaczenia nie potrafiła łatwo wyjaśnić.

W historiach dzieci opowiadających o poprzednich wcieleniach powtarza się pewna prawidłowość. Najwięcej takich wspomnień pojawia się zwykle między drugim a piątym rokiem życia. Później, najczęściej około szóstego lub siódmego roku życia, zaczynają one stopniowo zanikać. Dzieci coraz rzadziej opowiadają o dawnych wydarzeniach, aż w końcu niemal całkowicie o nich zapominają. Dlaczego tak się dzieje? Wraz z dorastaniem dziecko coraz bardziej skupia się na obecnym życiu. Poznaje świat, zdobywa nowe doświadczenia, nawiązuje przyjaźnie i buduje własną osobowość. Wspomnienia poprzedniego życia stopniowo schodzą na dalszy plan. Z duchowego punktu widzenia można spojrzeć na to jeszcze inaczej. Zapominanie poprzednich wcieleń może być ważną częścią procesu ponownych narodzin. Dusza rozpoczyna nowe życie, w którym ma zdobywać kolejne doświadczenia, uczyć się i rozwijać. Gdyby człowiek przez cały czas pamiętał wszystkie poprzednie życia, dawne emocje, rodziny i wydarzenia mogłyby utrudniać mu pełne zaangażowanie w teraźniejszość. Historia Ryana Hammonsa dobrze pokazuje ten proces. Chłopiec, który początkowo tak bardzo tęsknił za Hollywood i dawną rodziną, z czasem coraz rzadziej wracał do tych wspomnień. Pewnego dnia matka zauważyła, że usunął ze swojego pokoju pamiątki i dekoracje przypominające mu o dawnym życiu. Powiedział, że chce być już zwyczajnym dzieckiem. Jego uwaga skierowała się na teraźniejszość, a wspomnienia człowieka, którym jak twierdził był kiedyś, zaczęły powoli blednąć.
Komentarze: 0
Wyświetleń: 266x | Ocen: 6
Oceń: 



2/5
Średnia ocena: 



5/5
Zachowany w kajucie.
Dodaj do interesującychWejście na pokład
Wiadomość z okrętu Nautilus
Artykułem interesują się
Dziennik Pokładowy
FILM FN
Podróż poza granice życia
Archiwalne audycje FN
Najnowsze w serwisie