[…] Nurtuje mnie problem świadomości i ewentualnego jej wzrostu po śmierci. Czy po zakończeniu życia, kiedy zmieniamy wymiar, osiągamy większe zrozumienie natury rzeczy? Czy "otwierają" nam się oczy na sprawy, zdarzenia, których doświadczaliśmy we właśnie zakończonym ziemskim wcieleniu? 

Piszę o tym w kontekście zdarzeń w moim otoczeniu. Osoba będąca ekstrasensem miała - delikatnie mówiąc - kiepski los z najbliższymi krewnymi. Wszyscy skupieni na sprawach materialnych, pieniądzach, on żyjący innym tempem, bez przesadnego dążenia do bogactwa. Przez bliskich uznany za odszczepieńca, dziwaka, frajera... Niedawno zmarł jego "największy mobber". I tak sobie czasem myślę, czy teraz już wie, jak mało wiedział i rozumiał wyżywając się na tym "innym"?

Sprawa świadomości w stanie „po śmierci fizycznej” zależy od tego, na jakim poziomie rozwoju duchowego jest dana istota w momencie śmierci fizycznej. Poziomy niskie (a na tych jest 99,999 procent ludzkości) nie sprawią, że osiągnie taka istota owo „większe zrozumienie natury rzeczy”, lecz wiele rzeczy jest zasłoniętych przed możliwością poznania. One się otwierają dopiero wtedy, kiedy pojawiają się wyższe poziomy. Wtedy śmierć fizyczna nie jest praktycznie związana z żadną zmianą świadomości – pozostaje ona dokładnie taka, jak w najlepszym momencie życia w ciele fizycznym, a nawet wyższa. To pokazuje, jak ważne jest stałe podwyższanie własnego poziomu duchowego poprzez życie zgodnie z pięcioma prawami:

Satja – prawdaDharma - właściwe postępowanieŚanti – pokójPrema – miłośćAhimsa – niekrzywdzenie

… i oczywiście regularną medytację, która jest kluczem do podwyższenia poziomu duchowego istot ludzkich.