Tekst ukazał się w piątek trzynastego, który powszechnie jest uważany za dzień pechowy i przynoszący tzw. zły omen, a to okazja idealna do rozprawienia się z ciemnotą. W tekście „Kto wierzy w przesądy? Cuda mniemane, czyli zabobon polski” autorka Newsweeka Anna Szulc rozprawia się bezlitośnie z „ciemnotą i zabobonem”, bo przecież tym są zjawiska i zagadnienia, którymi od prawie ćwierć wieku zajmuje się Fundacja Nautilus.

Jasnowidzenie? Oczywiście, że nie istnieje, a Jackowski to „szarlatan”. Dowodem zupełnego postradania zmysłów ma być współpraca Krzysztofa Jackowskiego z policją, bo – po raz kolejny powtórzmy to, aby się dobrze utrwaliło – jasnowidzenia nie ma, nie było i nie będzie, a wszystko to wiara w gusła i zabobony, którą wykorzystują cwaniaki żerujące na ludzkiej naiwności.

W tekście pojawia się prof. Łukasz Turski zawsze gotowy do walki z ciemnotą „w imię nauki”. Także poruszona jest w artykule kwestia słynnego miliona euro w ramach tzw. nagrody Syzyfa czekających na tego, który udowodni istnienie pozazmysłowych możliwości i w ogóle zjawisk, którymi na przykład zajmuje się Fundacja Nautilus. W domyśle – skoro nikt się nie zgłasza, to oczywiście zjawiska są „bujdą na resorach”. Bo gdyby ktoś się zgłosił i coś tam wykazał, to zaciekli ateiści spędzający całe swoje życie na walce ze zjawiskami typu X`Files na pewno by przyznali rację, ogłosili, że są durniami od wielu lat i wypłacili ochoczo milion euro! ;)

Bardzo lubimy takie teksty i chętnie pokazujemy do nich linki. Polecamy ich lekturę także naszym czytelnikom. Oto link do tekstu Newsweeka:

http://m.newsweek.pl/polska/kto-wierzy-w-przesady--cuda-mniemane--czyli-zabobon-polski,108063,1,1.html

Dlaczego czynimy to z uśmiechem i nawet sympatią? Ponieważ po 25 latach badania zjawisk niewyjaśnionych jak jasnowidzenie czy UFO wiemy, jak wygląda prawda. Szkoda, że ludzie (w w dobrej wierze) walczący w ich mniemaniu z „ciemnotą i zabobonem” faktycznie głęboko zakorzenionym w polskim „suwerenie” wrzucają wszystko do jednego worka i wylewają w ten sposób dziecko z kąpielą. Tymczasem prawda o naszym świecie kiedyś zrobi takim ludziom wielką niespodziankę, a nam da wtedy okazję do odrobiny radości.

Swoją drogą: czy to nie jest cudowne, że żyjemy w świecie absolutnie wierzącym w istnienie czubka góry lodowej jaką jest to, co widzą „nasze oczy” i słyszą „nasze uszy”, a negują istnienie głównej części góry lodowej, która jest pod wodą i której nikt zobaczyć gołym okiem nie może?

/widoczne 10% - ukryte przed wzrokiem 90%/

Ta sprawa i niezwykła sytuacja sprawia, że zajmowanie się tymi zjawiskami jest czymś absolutnie wspaniałym i daje poczucie, że człowiek jest w jakimś mieście pełnym ludzi przekonanych, że poza murami miasta niczego nie ma, bo mur oznacza koniec miasta i koniec w ogóle wszystkiego. A my jesteśmy szczęśliwymi wybrańcami losu, elitarną „grupą wtajemniczonych” w wielkiej zbiorowości, którzy patrzą na tych ludzi wokół i myślą: nieprawdopodobne, jak dziwny jest ten świat i jaki kiedyś będzie numer, kiedy ludzie nie wierzący w te rzeczy nagle zrozumieją, że popełnili największy błąd swojego życia stojąc - często w dobrej wierze - po stronie całkowitego fałszu wynikającego z braku wiedzy o złożoności naszego świata… ;)