Na kamieniach głodu zapisane są daty, kiedy poziom rzeki był tak niski, że można je było zobaczyć. Zawierają też smutne wiadomości. Ich odsłonięcie zwiastowało nadejście trudnych czasów. Najstarszy napis wyryty na kamieniach głodu, które znajdują się w korycie Łaby, pochodzi z 1616 roku. Głaz ten jest uważany za najstarszy zabytek hydrologiczny w Europie Środkowej. Na kamieniu widnieje złowieszcza wiadomość w języku niemieckim: "Kiedy mnie widzisz, płacz".

Napis ten miał ludzi przestrzegać przed nadchodzącymi ciężkimi czasami. Sama kamienie spełniały zaś funkcję mierniczą. Pokazywały głębokość rzeki. Obecnie kilkanaście z nich można podziwiać w czeskiej miejscowości Děčín.

Pierwsze wzmianki o kamieniach głodu w Łabie pochodzą z XIX. Wtedy to rzeka także spadła do rekordowo niskiego poziomu o czym wspomniał w 1876 roku "Tteplitzer Zeitung". Po raz kolejny woda pokazała je w 1918 roku. Wówczas to susza zbiegła się w czasie z masowym głodem spowodowanym I wojną światową.