Po przestudiowaniu 150 przypadków osób, które wróciły do życia po śmierci klinicznej bądź były bliskie śmierci, Raymond Moody stwierdził, że relacjonowane przez nich doświadczenia miały 9 powtarzających się elementów:

    słyszenie dźwięków jako szumy

    doznania spokoju i braku bólu

    doświadczenia "bycia poza ciałem"

    odczucie podróżowania przez tunel

    odczucie wznoszenia w przestworza

    widzenie się z ludźmi, często zmarłymi krewnymi

    spotkania z bytami duchowymi, takimi jak Bóg

    doznanie retrospekcji własnego życia

    odczucia niechęci powrotu do życia

Poniżej komentarz, który dostaliśmy na pokład Nautilusa już po publikacji  w serwisie.

From: [dane do wiad. FN}
Sent: Thursday, January 5, 2017 9:36 AM
To: nautilus@nautilus.org.pl
Subject: Cechy charakterystyczne NDE według Raymond`a Moody'ego

Witam,

Chciałbym skomentować informację na Waszej stronie - "Cechy charakterystyczne NDE według Raymond`a Moody'ego".
Przeżyłem śmierć kliniczną w wieku 12 lat ze wszystkimi jej konsekwencjami. O szczegółach mógłbym tutaj pisać do wieczora albo i dłużej, również o konsekwencjach tego przeżycia. Chciałbym tylko zwrócić uwagę na jeszcze jedną bardzo charakterystyczną cechę śmierci klinicznej. Mianowicie na fakt, że  w momencie wychodzenia jak i wchodzenia z powrotem do ciała charakterystyczne jest to, że wszystkie dźwięki , które wtedy dochodzą do człowieka zmieniają częstotliwość na bardzo wysoką. Najlepiej to porównać z sytuacją, kiedy nagle człowiek znajduje się w metalowym pudle a wszystkie dźwięki dochodzą z zewnątrz. Dźwięk wtedy jest metaliczny i wibrujący. Trwa to dokładnie sekundy , może 1 lub 2. Pamiętam to doskonale i to było bardzo charakterystyczne tak przy opuszczaniu ciała jak i wchodzeniu z powrotem, na co nie miałem kompletnie ochoty ponieważ przeżyłem wtedy wstrząs anafilaktyczny po podaniu penicyliny podczas silnego zapalenia stawów - ból stawów jest wtedy ogromny. Na zewnątrz bólu kompletnie nie czułem i stąd moja niechęć do powrotu.

 Pozdrawiam,

Krzysztof.