Dziś jest:
Sobota, 21 listopada 2026

Fala nas ciągle unosi, takie jest życie. Nie można tego zrozumieć ani osądzić, należy się dać unosić fali.
/Jean-Paul Sartre/

XXI Piętro
HISTORIE PRZESŁANE PRZEZ ZAŁOGANTÓW

„STAREJ CHATY JUŻ NIE BYŁO”. CO WYDARZYŁO SIĘ PRZY TAJEMNICZEJ BIAŁEJ WIEŻY?
Dziś, 09:02 | komentarze: brak czytany: 106x

Historia ma początek, gdy miałem 11, może 12 lat. Cały czas miałem sen. Sen, w którym śniła mi się biała wieża. Sen, w którym miałem coś do zrobienia, coś jakby misję. Sen powracał kilkukrotnie. Dlatego pamiętam to do dziś. Pewnego ranka w wakacje pojechaliśmy z moją przyjaciółką na wycieczkę rowerową za naszą wieś. Niby coś tam słyszeliśmy o tych całych wapiennikach, ale jakoś nigdy nikt z nas się w to nie zagłębiał.

Jedziemy, OK. Mówię do niej: „Chodź, zobaczymy, co tam właściwie jest”.

Podjeżdżamy. Stara, rozwalająca się chata, na podwórku jeden wielki syf. Drzewa, a za drzewami biała wieża, w której kiedyś wypalano wapień. Identyczna jak w moich snach. Zaczyna robić się dziwniej. Z chaty wychodzi jakaś stara kobieta, w starej, podartej, jakby szacie czy sukience. Wymachuje do nas rękami, krzyczy do nas w jakimś języku. Myślę, że to był rosyjski lub ukraiński, nie wiem. Za chaty wyjeżdża jakiś mężczyzna na jakby wózku inwalidzkim. My, jako dzieci w wieku 13 lat, przerażeni zaczynamy uciekać. Nie umiem tego opisać, ale to był przerażający widok.

Zaczyna padać deszcz, wieje wiatr. To było wszystko takie dziwne, ponieważ do tej pory była słoneczna pogoda. Odjeżdżamy, a właściwie uciekamy na rowerach. Może z kilometr, półtora. Mówię do przyjaciółki że musimy tam wrócić.

Po co? Do tej pory nie wiem, po co ja tam chciałem wracać.

Od naszej wizyty w tym miejscu minęło może 30 minut. Wielokrotnie to z nią ustalałem. Myślę, że to rzeczywiście było 30, maksymalnie 40 minut. Po protestach przyjaciółki wracamy tam. I teraz jest moment, którego nie zapomnę do końca życia.

Starej chaty nie ma.

W jej miejscu stoi ładny, zadbany dom, przed domem nowy, dosyć drogi samochód, ogródek. Przed domem bawią się jakieś dzieci, na huśtawce buja się jakaś kobieta. Mi się nogi ugięły. Jakim cudem w 40 minut to miejsce się tak zmieniło? Oprócz tej cholernej wieży. Ona dalej tam stoi. Tylko już nie ma drzew i jest trochę na czubku zrujnowana. Chcę wiedzieć jedno, bo mam obecnie 31 lat: czy w Waszym archiwum są podobne historie? Ponieważ od prawie 20 lat nie daje mi to spokoju.

Jakaś halucynacja dwóch osób? Identyczna?

Mało tego. 12 lat później mój kolega otwiera tam paintball, quady itp. Dokładnie w tym miejscu! Pyta się, czy pomogę mu w dni, gdy ma tam trochę więcej ludzi. W domu, który kiedyś był starą chatą albo tylko halucynacją, później rzeczywiście mieszkała jakaś rodzina, a mój kolega, jak kupił tę nieruchomość, zrobił tam coś à la biuro, magazyny.

Pewnej nocy segreguję te pistolety do paintballa, czyszczę itp.

Trzask drzwi, spada półka, zimno ogromne. Wychodzę na zewnątrz, bo to była sierpniowa noc. Zrobiło się zimno jak w listopadzie. Patrzę na tę przeklętą wieżę, odpalam papierosa i idę do niej. I moment, którego nie zapomnę do końca życia. W tych krzakach przy tej wieży leży czarna szmata.

I co?

Wózek inwalidzki.

Pierwszy raz w życiu zrobiło mi się słabo ze strachu.

Idę do kolegi, bo już myślałem, że zwariowałem.

Wracamy w ciągu 15 minut w to miejsce.

I oczywiście nic nie ma.

Jest to jedyna historia w moim życiu, której nie mogę racjonalnie sobie wytłumaczyć. I od prawie 20 lat mnie męczy. Babcia mojej przyjaciółki wielokrotnie mówiła, żebyśmy się tam nie kręcili, jak byliśmy dziećmi. I jak pytaliśmy się dlaczego, to nerwowo się uśmiechała i mówiła: „A bo tam straszy”.

Napisałem to trochę chaotycznie, ale nie za dobry jestem w pisaniu. Proszę wpisać „Wapienniki koło Radomska”. Jest zdjęcie tej wieży, jest zdjęcie tego terenu. Wszystko można zobaczyć.

Nowsze Nowszy wpis




* Komentarze są chwilowo wyłączone.

Wejście na pokład

Wiadomość z okrętu Nautilus

[KONTAKT] Panie Robercie, ​chcę opowiedzieć Panu prawdziwą historię, która wydarzyła się w moim życiu. Chcę, żeby zabrzmiała po prostu tak, jak było - prosto z serca...

Dziennik Pokładowy

Wtorek, 28 lipca 2026 | Wracam do publikacji w Dzienniku Pokładowym mocnym akcentem. A zresztą... przeczytajcie sami!

czytaj dalej

FILM FN

Niezwykłe obiekty nad miastami, światła pojawiające się na niebie i nagrania z różnych stron świata.

archiwum filmów

Archiwalne audycje FN

Playlista:

rozwiń playlistę




Właściwe, pełne archiwum audycji w przygotowaniu...
Będzie dostępne już wkrótce!

Najnowsze w serwisie

Wyświetl: Działy Chronologicznie | Max:

Najnowsze artykuły:

Najnowsze w XXI Piętro:

Najnowsze w FN24:

Najnowsze Pytania do FN:

Ostatnie porady w Szalupie Ratunkowej:

Najnowsze w Dzienniku Pokładowym:

Najnowsze recenzje:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: OKRĘT NAUTILUS - pokład on-line:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: Projekt Messing - najnowsze informacje:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: PROJEKTY FUNDACJI NAUTILUS:

Informacja dotycząca cookies: Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu logowania i utrzymywania sesji Użytkownika. Jeśli już zapoznałeś się z tą informacją, kliknij tutaj, aby ją zamknąć.