[...]Dzień dobry załogo Nautilusa. Przejdę od razu do rzeczy.

Dzisiaj miałem fantastyczny dzień, który spędziłem z moją narzeczoną. Było słonecznie i ciepło i oboje mieliśmy dzień wolny od pracy. Wspólne śniadanie w domu, potem zakupy w centrum miasta, dobry posiłek w restauracji zwieńczony pyszną kawą. Jednym słowem, doskonale spędzony poranek i popołudnie. Jednakże kiedy mieliśmy wracać z centrum miasta do domu i wsiadaliśmy już do naszego samochodu zaparkowanego w galerii handlowej, nagle poczułem się dziwnie tzn.  Nagle stałem się rozkojarzony, smutny i poddenerwowany i to dosyć intensywnie jednak zupełnie bez powodu!

Wsiedliśmy do samochodu i wyjeżdżając z parkingu czułem że za chwilę się coś wydarzy bo moje zdenerwowanie sięgało już zenitu.
Po opuszczeniu parkingu, jadąc już jedną z uliczek miasta przejeżdżałem obok samochodów zaparkowanych przy ulicy ukośnie. Jeden z tych zaparkowanych samochodów wycofywał i niestety uderzył w moje auto. Na szczęście nie zrobił dużej szkody ale... Stłuczka to stłuczka... Jest to jakiś dodatkowy problem do rozwiązania ( jakby człowiek miał ich na co dzień mało)

Kończąc tego maila powiem tylko że moje  zdenerwowanie ustało gdy już do tej stłuczki doszło. I tak się zastanawiam tylko czy to moje zdenerwowanie które zaczęło się tuż przed wejściem do auta to było przeczucie tego co za chwilę ma się wydarzyć?

Pozdrawiam was serdecznie

[dane do wiad. FN]

Do wiadomości redakcji:

Pozdrawiam Was z Irlandii. Z miasta Drogheda. Jestem waszym stałym czytelnikiem od lat i jestem wam wdzięczny za waszą pracę i wysiłek włożony w Fundację Nautilus.

[dane do wiad. FN]